فریادگری در تاریکی

دستگیری یکی از هواداران آقای بروجردی در تهران

2012-01-03T17:37:00.003Z

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران: عصر روز یکشنبه یازدهم دی ماه، مامورین امنیتی دادسرای ویژه روحانیت با یورش وحشیانه به منزل خانم ام البنین اصفهانی، یکی از هواداران آقای بروجردی، او را دستگیر کرده و به مکان نامعلومی برده اند .

این بانوی 47 ساله، دارای دو فرزند است که به اتفاق همسر و دخترش جزو کسانی بودند که در حملات نیروهای ویژه و لباس شخصی ها به منزل آقای بروجردی در مهر 1385 مورد ضرب و شتم قرار گرفته و مدتی را در زندان اوین تحت بازداشت و شکنجه قرار داشته اند.

خانم اصفهانی در حادثه مذکور از ناحیه لگن دچار آسیب جدی شده بود. مامورین و مسئولین دادسرای ویژه توضیحی در مورد علت دستگیری وی نداده اند، اما نامبرده در طی سال های پس از آزادی از زندان به ویژه در روزهای اخیر بارها مورد تهدید قرار گرفته بود.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،دستگیری هوداران این روحانی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مرجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه علی خامنه ای به شورای امنیت سازمان ملل متحد جهت گرفتن تصمیمات لازم اجرا می باشد.

هجوم مامورین به سلول آقای سید حسین کاظمینی بروجردی

2011-12-23T13:20:00.000Z

خبرگزاری هرانا: دوشنبه چند تن از مامورین دادگاهویژه روحانیت با هماهنگی مسئولین زندان اوین، به سلول آقای بروجردی مراجعه کرده و وسایلایشان را تفتیش کردند.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا از تهران، مامورینکه با خشونت و بکاربردن الفاظ زشت با وی برخورد کرده و ضمن جاسوس خطاب کردن ایشان اقدامبه ضبط لباس ها و داروهای وی نمودند.

ضبط داروهای ایشان با توجه به بیماری های مختلفاین زندانی موجب در خطر قرار گرفتن جان این زندانی خواهد شد.

مصاحبه با خانم دکتر رؤیا عراقی در رابطه با آخرین وضعیت آقای بروجردی

2011-12-15T12:36:00.000Z

رهسا نیوز

لاله موذن زاده: خانم دکتر رویا عراقی،دکترای فیزیک از دانشگاه صنعتی اصفهان، که به جرم هواداری از آیت الله کاظمینی بروجردیدر تاریخ 17 آبان دستگیر شده بود، بعد از آزادی با قرار وثیقه اکنون در خارج از کشورزندگی میکند. وی که هم اکنون به عنوان معاون آیت اله بروجردی فعالیت میکنند در گفتگو با رهسا نیوز در مورد آخرین وضعیت مربوط به آیت الله بروجردی گفتند: "وضعیت آقایبروجردی بسیاربحرانی است و در حال حاضر از بیماریهای بسیارجدی رنج میبرند. ایشان درطول دورانی که در زندان هستند بر اثر شکنجه به بیماریهای بسیاری از جمله بیماریهایقلبی، ریوی ،کلیوی، پارکینسون مبتلا شده اند".

متن کامل گفتگو با ایشان آن در پی می‌آید:

لطفا از اخرین وضعیت زندانی بیمارآقای کاظمینی بروجردیاگراطلاعی دارید بفرمایید؟

وضعیت آقای بروجردی بسیاربحرانی است و در حال حاضراز بیماریهای بسیارجدی رنج میبرند. ایشان در طول دورانی که در زندان هستند بر اثر شکنجهبه بیماریهای بسیاری مبتلا شده اند از جمله بیماریهای قلبی، ریوی ،کلیوی، پارکینسونو از دست دادن90% بینایی یکی از چشمهایش. همان طور که در بیانیه دیده بان حقوق بشرهم آمده، بدنبال عدم درمان بیماری قلبی آیت الله بروجردی، ایشان دچارتجمع آب در ریهنیز شده است. همچنین در پی دفع سنگ، کلیه ایشان در وضعیت بدتری قرار گرفته است .

آخرین تماسی که با وی داشتید کی و چگونه بود و دراین تماس وضعیت ایشان را چگونه ارزیابی کردید؟

آخرین خبری که از ایشان دردست است، اقدام غیرانسانیرژیم ولایت فقیه برای ترور ایشان توسط یکی از زندانیان اعدامی بوده است که خوشبختانهبا همکاری سایر زندانیان ناکام ماند؛ ولی یکی از قاتلین خطرناک برای به قتل رساندنآقای بروجردی هم سلولی ایشان شده است و این نگرانی ما رانسبت به وضعیت ایشان چند برابرنموده است. همچنین بعد از صدور بیانیه های بسیار و ابراز نگرانی از سلامتی این زندانیعقیدتی ، ایشان را تحت تدابیر شدید امنیتی و با دستبند و پابند به بیمارستان مدرس منتقلکردند ولی باز هم اجازه ندادند که اقدامات درمانی لازم در بیمارستان برای نجات جانآقای بروجردی صورت گیرد وتنها یک سی تی اسکن از کلیه ایشان کردند و ایشان را با تنرنجور و زخمی به زندان بازگرداندند.

آیا خانواده آقای بروجردی طی روزهای اخیر اقدامقانونی را در جهت رسیدگی به وضعیت ایشان انجام داده اند؟

خانواده ایشان بارها به دادگاه ویژه روحانیت مراجعهنموده و خواستارپاسخگویی مسئولین نسبت به اتفاق اخیر و رسیدگی به وضعیت ایشان گردیدهاند. همچنین خواستار انتقال ایشان به بیمارستانی مجهز جهت مداوا هستند ولی متاسفانهتاکنون هیچ پاسخ روشنی دریافت نشده است ! آنها حتی از رساندن دارو به یک زندانی بیمارممانعت بعمل می آورند که کاری کاملا غیر انسانی و خلاف عرف قانونی بحساب می آید. خانوادهایشان همچنان طی گزارشی که در رسانه ها نیز منتشر شد،رهبر ایران و مقامات قضایی رامسئول مستقیم این فجایع میدانند. ایشان درحال گذراندن ششمین سال از دوران محکومیت11 ساله خود می باشد؛ حکمی که اتهامات آن هرگز منتشر نشد. وی در این سالها از داشتنوکیل و پزشک مستقل محروم بوده است و با وجود وضعیت بسیار وخیم جسمی، حتی یک ساعت مرخصیدرمانی نداشته است.

پاسخ مقامات قضایی به درخواست شما در رابطه با وضعیتآقای بروجردی چه بوده و پیگیری شما به کجا رسیده است؟

همانطور که قبلاً اشاره کردم، مقامات قضایی از هرگونهپاسخگوئی امتناع ورزیده اند وپیگیریها تا کنون به جایی نرسیده است.

چه درخواستی از مقامات قضایی و مسئولین حکومت دررابطه با پرونده و وضعیت ایشان دارید؟

آقای بروجردی باید هر چه زودتر به بیمارستان مجهزدر خارج از زندان برای مداوا انتقال داده شوند و در برابرافکارعمومی توضیح روشنی درمورد ادامه بازداشت ایشان ارائه شود.

در پایان اگرحرفی یا نکته ای دارید که نیاز به اظلاع رسانی دارد بفرمایید؟

در گزارشی که اخیرا تحت عنوان " موارد نقضحقوق بشر در برخورد حکومت ولایت فقیه با دستگیرشدگان و زندانیان، به درخواست آقای کاظمینیبروجردی و بر اساس گزارش های ارسالی و مشاهدات مستقیم ایشان از درون زندان های مختلفایران گردآوری و منتشر شده است" ، حکومت ولایت فقیه ناقض حقوق بشر است . طبق فراخوانیکه آقای بروجردی چندی قبل به جامعه جهاني و تمامي وكلاي بين المللي مدافع حقوق بشرداده اند، از ایشان خواسته اند که گزارش محروميت از حقوق قانوني و شكنجه هاي واردهبر زندانیان را كه درخفقان و بايكوت خبري محصور شده را به اطلاع رسانه هاي آزاد جهانبرسانند و از طريق نهادهاي عالي قضائي و مجامع بين المللي به وي‍ژه سازمان ملل متحد،شكوائيه هاي زندانیان را رسما پيگيري نمایند. آقای بروجردی معتقد به جدایی دین از حکومتهستند و خواستار آزادی بیان، اندیشه وقلم، رفع هرگونه تبعیض جنسیتی و نژادی و صلح بینادیان می باشند. آقای بروجردی که خواستار توقف فوری اجرای احکام فقهی خشن و غیر انسانیهمچون اعدام، سنگسار و قطع اعضا هستند، طی نامه ای به خانم هیلاری کلینتون خاطرنشانکردند، برگزاری یک رفراندوم آزاد تحت نظارت سازمانهای بین المللی برای تعیین نوع حکومت،یک ضرورت انکار ناپذیر است. آقای بروجردی همچنین طی نامه ای از زندان خطاب به شرکتکنندگان در کنفرانس برلین، هشداری جدی در مورد وضعیت بحرانی ایران دادند و خواستاراتحادهمگان برای نجات مردم نجیب ایران شده اند.

وضعیت حقوق بشر در ایران فاجعه بار بوده است اما اکنون کار از فاجعه نیز گذشته است

2011-12-13T13:00:00.003Z

رهسا نیوز: همزمان با روز جهانی حقوق بشر و کثرتموارد نقض حقوق بشر در ایران، خانم ویکتوریا آزاد، یکی از فعالین حقوق بشر در گفتگوییگرم و صمیمی با رهسا نیوز، ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت اسفبار حقوق بشر در ایرانبه شرح وضعیت برخی از زندانیان عقیدتی - سیاسی و نیز اقداماتی که در رابطه با گزارشوضعیت اسفبار زندانیان سیاسی صورت گرفته است پرداختند. همچنین وی در مورد فعالیتهایحمایتی خود از زندانیان سیاسی و اقدامات صورت گرفته در این زمینه گفتند: "فعالیتهایما تاکنون در چهارچوب خبررسانی , ترجمه اسناد و انتقال آن به نهاد ها و ارگانهای حقوقبشری ؛ تهیه پتیشن های حمایتی و یا در محکومیت جمهوری اسلامی ، تماس با خانواده هایزندانیان، تبلیغ و ترویج اخبار و وضعیت زندانیان در شبکه های ارتباطی فیس بوک و تویتر...، بعضا جمع آوری کمک مالی ، کمک به بسیاری از دوستان که از ایران متواری شده اندو نیاز به اطلاعات و یا تاییدیه ... داشته اند ؛ شرکت در اکسیونها و حمایت و پشتیبانیهای نوشتاری رسانه ای و انسان دوستانه بوده است."

در ابتدا خواهش میکنم خودتان رو معرفی کنید و کارهاییکه سازمان شما بصورت تخصصی در رابطه با حقوق بشر انجام میدهد را کمی بیشتر توضیح دهید؟

من 48 سال دارم و صاحب دو فرزند و متاهل هستم. تحصیلاتمن در حد کارشناسی ارشد و فوق لیسانس نرسینگ و مدیریت ازدانشگاه گوتنبرک ـ سوئد استو هم چنین دارای لیسانس علوم آزمایشگاهی از دانشگاه کشور باکو ست.

سوابق سیاسی به قرار زیر است :

در سال 1381مصادف با 2003 میلادی عضو شورای هماهنگیاتحاد جمهوری خواهی شدم و ابتدا در گروه اجرائی برای برگزاری اولین همایش اتحاد فعالیتمیکردم در همان زمان عضو حزب چپ پارلمانی سوئد بودم و سال 1380 شمسی مصادف با 2002میلادی از طرف حزب چپ سوئد جهت شرکت در انتخابات مجلس سوئد برگزیده شدم .هم چنین بمدتدو سال نماینده شورای شهر در بخش کموم موندال در غرب سوئد بودم و با سوالات مربوط بهحوزه خانواده ، کار و مسکن کار میکردم ، سالها عضو سازمان عفو بین الملل سوئد بودهام و عضو گروه ایران و عضو شبکه زنان سازمان عفو بین الملل .

در سال 1383 مصادف با سال 2005 میلادی مسئول کمیسیونزنان حزب چپ سوئد بودم و در یک مقطع نماینده ویژه در کمیسیون بین الملل بخش پارلمانیحزب چپ در دیدار با مقامات پارلمانی اتحادیه اروپا 2004 ، از سخنگویان جامعه دفاع ازحقوق بشر و دموکراسی درشهر گوتنبرگ سال 2004 میلادی و بعدها مبتکر تاسیس گروه مجمعپیوند دموکراسی خواهان ایران سال 1385 شمسی مصادف با 2007 میلادی در پیوند با شبکههمبستگی ملی ایرانیان و درهمکاری با یاران داخل ایران کوشش بسیاری مصروف به تشکیل کنگرهملی ایرانیان صورت دادیم .

در سال 1336 به عضو یت سازمان زنان وحزب لیبرالسوئد پذیرفته شدم . به موازات فعالیتهایم در نهادهای سوئدی در ارتباط با مسائل سیاسیو حقوق بشری کشورم نیز تلاش میکردم . هم اکنون درهمکاری با شبکه جهانی سکولارهای سبزایرانمیرویم که شاید راهی برای برون رفت از این بن بست سیاسی و حقوق بشری پیدا کنیم. همچنین شغل تمام وقتی هم برای تامین معاش خود داریم که ترجمان سوئدی آن این میشود: مدیرو رهبر پروژه ملی توسعه خدمات درمانی!

تمامی ارتباطاتی که در سالهای اخیر ایجاد شده پلیاست برای ارسال خبرها و پژواک صدای حق طلبانه هم میهنانم از داخل کشور به جهانیان.

شما وضعیت حقوق بشر در ایران را چگونه ارزیابی میکنیدو علت این رفتارها از سوی حاکمیت را در چه می دانید؟

بارها در گذشته گفتیم که وضعیت حقوق بشر در ایرانوخیم تر خواهد شد و کار به فاشیسم صد در صد مذهبی خواهد کشید و امروز باید بگویم کهآن دوران مدتهاست که فرارسیده است. در طول این سی و دوسال وضعیت حقوق بشر در ایرانفاجعه بار بوده است اما اکنون کار از فاجعه نیز گذشته است و باید از سلاخی تک تک انسانهایساده کوچه و بازار باید سخن گفت. ماموران انتظامی رژیم و سپاه پاسداران عرصه را نهتنها بر فعالان حقوق بشر و مبارزین سیاسی تنگ کرده اند و با کوچکترین صدای اعتراض بشکلوحشیانه ای برخورد میکنند بلکه حقوق شهروندان را در عرصه زندگی خصوصی آنها نیز به زیرپا میگذارند. آنها به خود اجازه میدهند که در پوشش و معاشرتهای مردم و در بسیاری موارددیگر دخالت کنند و حتی آنها را بی مورد دستگیر کنند و مورد آزار و اذیت قرار بدهند.در ایران زنان به عنوان شهروندان درجه دوم علاوه بر اینکه از حقوق و مزایا ی بیشماریمحروم هستند حقوق انسانی و موجودیت آنان هم نادیده گرفته می شود . ستم وتبعیض ، خشونتجنسی علیه زنان که به طور روزانه در جامعه ی نابرابر ما اتفاق می افتد و سنگسار و بیحقوقیسهم زنان ایرانی از زندگی است.

وضعیت کودکان نیز بسیار اسفبار است ! اعدام کودکاندر ايران بیداد میکند ـ كودكان در ايران از حقوق منطبق بر مفاد کنوانسیون حقوق کودکـ اعلامیه جهانی حقوق بشر برخوردار نيستند .

وضعیت حقوق بشر در سایر موارد از جمله معیشت مردم، امکان دستیابی به یک رفاه نسبی ، معضل نان ، معضل گاز و سوخت ، آزادی بیان ، آزادیمطبوعات ، فضا، برای همه اقلیت‌ها – مذهبی و نیز اتنیکهای ایرانی اعم از آذری ها، عربها،کردها، ترکمن ها و بلوچها ‏تنگتر شده و آنان مورد تهدید و اعدامهای دسته جمعی قرارگرفته‌اند.

مبارزین سیاسی عقیدتی تنها بدلیل نه گفتن به همینمناسبات ظالمانه در معرض آزار، تهدید، حمله، بازداشت، زندانی شدن و شكنجه قرار میگیرند.زندانیان سیاسی از امکانات حقوقی ـ بهداشتی و کلیه حقوق تصریح شده در اعلامیه جهانیحقوق بشر و حقوق شهروندی و بشری شان محروم مانده اند. جان بسیاری از آنها در خطر است.کافی است به وضعیت تنها تعدادی از این زندانیان سیاسی عقیدتی توجه کنیم تا از عمق فاجعهآگاه شویم. خانم نسرین ستوده به کدامین گناه باید از فرزندان و همسرش جدا باشد و درزندان بسر برد. بهروز جاوید تهرانی جوانیش از سن 19 سالگی در زندان سپری شد، تنها بدلیلشرکت در اعتراضهای دانشجوئی سال 1387 در کوی دانشگاه و یا مهندس حشمت الله طبرزدی بیشاز 10 از عمر شیرین خود را در پشت میله های زندان بسر برده چرا که او به ظلم و ستمنه قاطع می گوید. آقای حسین کاظمینی بروجردی چرا باید اینچنین مورد بی احترامی و خشونتانتقام جویانه رژیم قرار گیرد که در حالیکه از بیماریهای عدیده ای رنج میبرد به اواجازه حتی مرخصی نیز داده نمیشود و وقتی حال ایشان در زندان بشدت خراب شد او را باغل و زنجیر به بیمارستان انتقال دادند بطوریکه او چندین بار از پا می افتد و زخمی میشود.

عیسی سحرخیز ، بهاره هدایت ، ابراهیم مددی ،...همه و همه تنها نشانگر ضعف و ناتوانی رژیم در پاسخ به خواستهای جامعه و ملت ایران است.این اعمال را جز جنایت و خشم کور اهریمنی چه بنامیم.

اینها آنقدر بی شرمند که دست از سر خانواده هایاین عزیزان نیز برنمیدارند و آنها را مورد بی مهری ، توهین و پیگردهای غیرقانونی قرارمیدهند. مشاهدات دکتر رویا عراقی که اخیرا نیز از زندان آزاد شده است تکان دهنده است؛ او میگوید: “اول ما را بردند به سلولی که یک هفته آنجا بودیم. آن سلول بسیار کثیفو متعفن بود و یک توالت فرنگی داشت پر از کثافت که بوی تعفنش همه جا را گرفته بود.در سلول دوربین مدار بسته هم داشتند و ما را نگاه می کردند. سه چهار نفر را در اینسلول انداختند به طوری که حتی جای دراز کشیدن هم نبود و باید جلوی همدیگر و جلوی دوربینمدار بسته دستشویی می رفتیم. این سلول کثیف و تاریک هیچ پنجره ای به بیرون نداشت وحتی دریچه ای نداشت که هوا تهویه شود.”

“بعد مرا به یک سلول انفرادی بردند و تماملباسهایم را درآوردند و به طور کامل بازبینی بدنی کردند. یک لباس نازک به من دادندبا یک پتوی کثیف ولی عینکم را به من ندادند و وسایل بهداشتی هم وجود نداشت. هفته اولبشدت مریض بودم و خونریزی داشتم و به بیماری‌های عفونی دچار شدم. ما نمی‌توانستیم دستشوییبرویم هر چقدر به در می کوبیدم در را باز نمی کردند بخصوص شب‌ها، وقتی هم می‌آمدندداد می زدند که شما حق ندارید در بزنید و حق ندارید زود به زود دستشویی بروید. من دراینسلول دچار تنگی نفس شدید شدم به طوری که فکر می کردم نفسم قطع می شود و هر چه به درکوبیدم که مرا حداقل کنار یک پنجره ببرند تا بتوانم نفس بکشم، گفتند بازجویت اجازهنمی دهد و من صدای مردی را شنیدم که می‌گفت اصلا به او محل نگذارید و در را باز نکنید،بگذارید در همان حالت بماند. تا این که من بیهوش شدم، وقتی به هوش آمدم نمی‌دانستمچه مدت بیهوش بودم و چه بلایی بر سرم آمده است.”

فکر میکنم تنها ذکر همین مورد کافی باشد تا همهو همه و از جمله آقای شهید بفهمد که اوضاع حقوق بشر در ایران از چه قرار است و ما درآن دیار با چه هیولاهائی دست و پنجه نرم میکنیم.

متاسفانه تعدادی از زندانیان سیاسی محبوس در زندانهایایران دچار وضعیت حاد جسمانی هستند و مسئولین زندانها و قوه قضاییه به وظایف خود درقبال این زندانیان عمل نمی کنند. شما چه کارهایی در رابطه با شناسایی و اطلاع رسانیو پیگیری وضعیت این زندانیان انجام داده اید و جامعه جهانی چه عکس العملی در رابطهبا این زندانیان تا به کنون انجام داده است؟

فعالیتهای ما تاکنون در چهارچوب خبررسانی , ترجمهاسناد و انتقال آن به نهاد ها و ارگانهای حقوق بشری ؛ تهیه پتیشن های حمایتی و یا درمحکومیت جمهوری اسلامی ، تماس با خانواده های زندانیان، تبلیغ و ترویج اخبار و وضعیتزندانیان در شبکه های ارتباطی فیس بوک و تویتر ...، بعضا جمع آوری کمک مالی ، کمک بهبسیاری از دوستان که از ایران متواری شده اند و نیاز به اطلاعات و یا تاییدیه ... داشتهاند ؛ شرکت در اکسیونها و حمایت و پشتیبانی های نوشتاری رسانه ای و انسان دوستانه بودهاست. جامعه جهانی از اعمال خشونت و شکنجه در زندانهای ایران و تمامی اتفاقات به یمنفعالیتهای شبانه روزی ایرانیان متعهد و مبارز مطلع است و هیچ موردی از نظر آنها پنهاننیست آنها بارها در نامه های خصوصی گفته اند که رژیم ایران دیکتاتور و غیر بشری است.آنها همیشه گفته اند و می گویند که کشورشان هرگز به نمایندگان ایران در سازمان مللمتحد روی خوش نشان نداده است و البته اینرا نیز اشراف داریم که اتاقهای بازرگانی آنهاکار و سیاست خود را پیش میبرند.

خوشبختانه در شرایط حاضر جامعه جهانی در اعمال فشاربه رژیم ایران هماهنگ تر و متحدتر عمل میکند و اقتصاد ایران در حال فروپاشی است و فروپاشیاقتصادی فروپاشی سیاسی را نیز بدنبال خواهد داشت . در عین حال از آنجا که اعتقاد دارمکه حقوق بشر و سیاست دو عرصه لازم و ملزوم یکدیگرند و سیاست ما حقوق بشر ماست و حقوقبشر ما عین سیاست ماست و از آنجا که پایه اصلی دموکراسی و باورهای دموکراتیک از منظرانسان شناسی، باور به انسان است. اعتمادسازی واحترام به قانون لذا توجه به حقوق دیگرانو ارزشهای دیگران از ارکان مهم فرهنگ دموکراسی است. بنابر این برای ایجاد ساختاری سیاسیتلاش میکنم که ارزشهای آن حقوق بشری است و پایه های آن بر اصول مندرج در اعلامیه جهانیحقوق بشر استوار است

چرا با وجود این همه نقض حقوق بشر در ایران و کثرتاعدامهای سیاسی در این کشور، سازمانهای بین المللی و جامعه جهانی تاکنون نتوانسته اقدامعملی برای جلوگیری از این فشارها و اعدامها بر علیه کشور ایران انجام دهد تا مانع تکرارنقض گسترده حقوق بشر در ایران شود؟

توجه کنید که جامعه جهانی اهرم تعیین کننده برایجلوگیری از اعمال فشارها و اعدامها در داخل ایران نیست بلکه فاکتور مهم و تایین کنندهملت ایران است و نیروهای پیشرو آن که قاعدتا باید مسئولیت خطیر جنبش های اعتراضی رابعهده بگیرند که البته هنوز ازاعتبارو فشردگی لازم برخوردار نیستند. جامعه جهانی مجموعهای ناهمگون است متشکل از کشورها و ملتهای گوناگون با منافع و درجات رشد و توسعه گوناگونو بدیهی است که هر یک از اینها در پی منافع ملی خود هستند که البته پدیده عجیبی همنیست لذا این توقع که سازمانهای بین المللی نتوانسته اند روند اعدامها و نقض حقوق بشردر ایران را متوقف کنند یک توقع غیرکارشناسانه و غیرواقعی است. آنها تنها قادرند اینروندها را تضعیف کنند اما توقف کامل چرخه اعمال خشونت در حق ملتی که اینچنین در ظلمو مصیبت فرو رفته است تنها بدست همین مظلومان است که باید انجام شود و تنها آنان قادرندکه ادامه تکرارسناریوهای مختلف نقض حقوق بشردر ایران را ناممکن کنند. منظورم اینستکه بدون خیزش انقلابی آحاد ملت ایران بر علیه نظامی که خون آنها را درشیشه کرده نمیتوانجامعه جهانی را سرزنش کرد که چرا دست بالا نمیزنند و تقاص ظلم های این رژیم اختاپوسیرا نمیگیرند. شما شاهد آن هستید که بارها بر علیه تضیق حقوق بشر درایران قطعنامه هایمختلف صادر شده ؛ ناظرمخصوص حقوق بشر آقای احمد شهید هنوز موفق نشده که به ایران برودو مقامات ایرانی را از نزدیک ملاقات کند؛ مقامات ایرانی بارها در سازمان ملل متحد بحرمتشده اند و نمایندگان در اعتراض به حضور آنها سالن را ترک گفته اند ؛ هزاران نامه اعتراضیاز دهها پارلمان و دهها شخصیت حقیقی و حقوقی به مقامات ایران سرریز شده ؛ صدهها نامهاز طرف سازمان عفو بین الملل ، دیدبان جهانی حقوق بشر به مقامات ایران ارسال شده امادریغ که نرورد میخ آهنین بر سنگ.

یکی از موضوعاتی که اخیرا در کشور ایران ادعا میکند،تدوین اعلامیه حقوق بشر اسلامی است، آیا کشور ایران که خود یکی از کشورهای ناقض حقوقبشر در جهان معرفی شده است میتواند سردمدار تدوین چنین اعلامیه ای باشد و اساسا میتوانبا کمک گرفتن از قوانین اسلامی به رعایت حقوق بشر در جهان کمک کرد؟

تدوین اعلامیه حقوق بشر اسلامی یک مضحکه دیگری استکه حتی این اقدام هم نمیتواند رژیم را از حالت بی اعتباری و انزوا خارج سازد. این حربهحتی برای کشورهای اسلامی نیز جالب و قابل توجه نخواهد بود چرا که دست رژیم ایران برایعالمیان رو شده. حتی بسیاری از مسلمانان جهان میگویند از اینکه چنین رژیمی ادعای مسلمانیدارد دلسوخته و شرمسارند ؛ آنها میگویند جمهوری اسلامی برای اسلام و مسلمانان آبرونگذاشته است لذا اعلامیه حقوف بشر اسلامی آنها نیز فراتر از سند بی ارج و قرب قانوناساسی شان نیست. البته از همه مهمترمضمون اعلامیه جهانی حقوق بشر یک مقوله جهانشمولاست و مبتنی است آخرین دستاوردهای مناسبات بشری ، این سند بر اساس مقتضیات نوع بشراز هر جنس و باور و نژاد و طبقه ای تنظیم شده است و با هیچ سند جانبدار دیگری قابلمقایسه نیست و قابل تعویض نیز نیست.

تدوین اعلامیه حقوق بشر اسلامی توسط این آقایانتوهین به سند رسمی شان یعنی همان قانون اساسی است که بر اساس آن آقای خامنه ای بالاترینمقام کشور شده. لذا سنگین ترند اگر دست به چنین اقدامی نزنند و آبروی خود را بیش ازاینها نبرند!

اتخاذ تدابیر شدید امنیتی برای انتقال آقای کاظمینی بروجردی به بیمارستان

2011-12-07T18:33:00.001Z

رهسا نیوز: صبح امروز چهارشنبه ۱۶ آذر، مامورین امنیتی بدون اطلاع قبلی و با یورش ناگهانی وارد سلول آقایکاظمینی بروجردی زندانی سرشناس عقیدتی، درزندان اوین شده و با خشونت وی را دستبند و پابند زدند و توسط آمبولانس و تحت تدابیرشدیدامنیتی با حمایت یک ماشین نفربر پر ازنگهبان، به بیمارستان مدرس در شمال غرب تهرانانتقال دادند.

به گزارش رهسانیوز، درآنجا تنها از ایشان سی تیاسکن کلیه به عمل آوردند که یک اقدام تشخیصی است، ولی هیچ گونه اقدام درمانی در موردایشان انجام نداده، ایشان را به زندان باز گرداندند.

لازم به ذکر است آقای بروجردی در حال گذارندن ششمینسال از دوران محکومیت یازده ساله خود می باشد در این مدت به بیماری هایی چون ناراحتیقلبی و ریوی، پارکینسون، سنگ کلیه و آسیب جدی به شبکیه چشم مبتلا شده است، ولی تاکنوناقدامی برای درمان وی به عمل نیامده است. این بیماریها و بویژه درد شدید ناشی از سنگ کلیه که از هفته هااو را رنج می دهد، باعث شده است ایشان بسیار رنجور و ضعیف گردند. با این حال بستن اینزندانی با دست بند و پابند در هنگام انتقال از زندان به بیمارستان بسیار تاسف بار است،به طوری که ایشان هنگام پیاده شدن از بالای آمبولانس به زمین سقوط کرده و زخمی شدند.نیروهای امنیتی حتی از کمک رسانی چند تن از پرستاران و پزشکان که با دیدن این صحنهبرای کمک گردآمده بودند، ممانعت به عمل آوردند.

گفتنی است این اقدام در پی حمایت ها و تلاش هایفراوان فعالین سیاسی و مدافعان حقوق بشر و به ویژه دیده بان حقوق بشر که اخیرا بیانیهمستقلی در مورد لزوم اقدام فوری در رابطه با درمان سریع ایشان صادر نموده است، به عملآمد. ظاهرا عوامل رژیم در راستای سلب مسئولیت در مقابل این زندانی و رها شدن از فشارافکار عمومی به این اقدام دست زده اند. لیکن آنها باز هم اجازه ندادند که اقدامات درمانیلازم در بیمارستان برای نجات جان آقای بروجردیصورت گیرد و ایشان را با تن رنجور و زخمی به زندان بازگرداندند.

بی توجهی مسئولین در رسیدگی پزشکی به آقای بروجردی

2011-11-30T20:05:00.001Z

خبرگزاری هرانا: با وجود ابراز نگرانی دیده بان حقوق بشر و دیگرسازمانهای مدافع حقوق بشر نسبت به وضعیت بحرانی آیت الله کاظمینی بروجردی، مقامات دادگاهویژه روحانیت نسبت به درمان ایشان در بیمارستان مجهز همچنان بی توجه هستند.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا از تهران، صبح روزنهم آذر آقای بروجردی به دلیل درد شدید کلیه به درمانگاه زندان منتقل شد که پزشکانمستقر در زندان علت آن را وجود سنگ کلیه تشخیص دادند که به دلیل عدم وجود امکانات پزشکینیاز به اعزام ایشان به بیمارستانی خارج از زندان است، امری که تا کنون انجام نپذیرفتهاست.

آقای بروجردی که ششمین سال حبس خود را می گذارنددر این مدت دچار بیماریها و عوارض گوناگونی گردیده است از جمله بیماری قلبی و بیماریحاد تنفسی ( پلوموناری ادما) سنگ کلیه و پارکینسون و .....

روز دوشنبه 7 آذر دیده بان حقوق بشر در بیانیه خوداعلام کرده بود که ما در مورد سلامتی و حفظ جان آقای بروجردی به طور جدی نگران هستیمو خاطر نشان کرده اند قوانین بین المللی و همچنین قوانین داخلی ایران از مقامات زندانمی خواهد که برای زندانیان مراقبت های پزشکی مناسب را فراهم سازند.

حداقل مقررات استاندارد سازمان ملل متحد برای درمانزندانیان، مسوولین را ملزم می سازد که زندانیان نیازمند به درمان توسط متخصصین ویژهرا به انستیتو های تخصصی و همچنین بیمارستان های مجهز اعزام نمایند.

علاوه بر این، مقررات سازمان های زندان های ایران،بیان می کند که زندانیان در صورت لزوم باید به بیمارستان های خارج از زندان منتقل شوندتا تحت درمان پزشکی مناسب قرار گیرند.

بررسی موارد حقوقی نقض شده در این گزارش:

بخش دوم ماده ۲۲ کنوانسیون حقوق زندانیان: زندانیان بیماری که نیاز به معالجات ویژه وتخصصی دارند باید به موسسات تخصصی یا بیمارستان های غیرنظامی در خارج زندان منتقل شوند.بیمارستان مورد اشاره باید تجهیزات لازم، تخت کافی، لوازم دارویی مناسب و پزشک متخصصو آموزش دیده برای مراقبت های پزشکی و درمانی از زندانی بیمار را داشته باشد.

ماده ۲۴ کنوانسیون حقوق زندانیان:پزشک زندان موظف است همه گونه آزمایش پزشکی را به محض ورود هر زندانی به زندان و همینطوردر صورت لزوم به عمل آورد. بنابراین چنانچه زندانی مبتلا به بیماری جسمی یا روانی باشد،در اسرع وقت باید کشف شود و اقدامات لازم نظیر جداسازی زندانیان مشکوک به بیماریهایعفونی یا مسری و باقی اقدامات درمانی و پزشکی در مورد آنها به انجام برسد. در موردزندانیانی که مبتلا به نقص فیزیکی (جسمی) یا روانی هستند خدمات توانبخشی باید ارائهشود. پزشک زندان همچنین موظف است میزان ظرفیت فیزیکی هر زندانی را برای کار و فعالیتهایجسمانی تعیین کند.

ماده ۲۵ کنوانسیون حقوق زندانیان:پزشکزندان موظف است مراقبت سلامت جسمی و روانی زندانیان باشد و باید بصورت روزانه و بادقت تمام زندانیان بیمار را ویزیت کند، اعم از همه کسانی که از بیماری شکایت دارندو یا حتی زندانیانی که تصور می شود تمارض می کنند.

آقای حسین کاظمینی بروجردی، منتقد جدی حکومت در معرض خطر مرگ

2011-11-29T12:55:00.001Z

دیدهبان حقوق بشر: ما در مورد سلامتی و حفظ جان آقای بروجردی به طور جدی نگرانهستیم. مقامات رژیم علاوه بر ممانعت از رسیدگی پزشکی و مراقبت های درمانی ضروریاین زندانی، به علت عدم محافظت از وی در مقابل حملات و سو قصد های جانی، آشکارا باجان ایشان بازی می کنند. "

سارا لی ویتسون، مدیر بخش خاورمیانه دیدهبان حقوق بشر

(نیویورک)- دیده بان حقوق بشر امروز اعلامکرد "مقامات ایران باید علاوه بر رسیدگی سریع و محافظت کامل از خطرات وحملاتی که با سو قصد به جان آیت الله سید حسین کاظمینی بروجردی انجام شده است،تضمین دهند و اجازه دهند که او مراقبت های پزشکی را در خارج از زندان دنبال کند.آقای بروجردی روحانی برجسته شیعه 53 ساله که سیستم مذهبی حکومت را مورد نکوهش وانتقاد قرار داده است، از شرایط وخیم سلامت جسمی رنج می برد.

یکی از منابع نزدیک به آقای بروجردی وخانواده وی به دیده بان حقوق بشر گفت که در تاریخ 1 آذرماه 1390 (22 نوامبر 2011)یکی از هم سلولی های ایشان تلاش کرده است که وی را طی یک درگیری مشکوک به قتلبرساند. خانواده و طرفداران آقای بروجردی مدت طولانی است که از شرایط خطرناک و غیراستاندارد محل حبس آقای بروجردی شامل حبس ایشان همراه با هم سلولی های وحشی وآدمکش که محکوم به قاچاق مواد مخدر و جرم های سنگین هستند، شکایت دارند.

خانم سارا لی ویتسون، مدیر بخش خاورمیانهدیده بان حقوق بشر، گفت: "ما در مورد سلامتی و حفظ جان آقای بروجردی به طورجدی نگران هستیم. مقامات رژیم علاوه بر ممانعت از رسیدگی پزشکی و مراقبت هایدرمانی ضروری این زندانی، به علت عدم محافظت از وی در مقابل حملات و سو قصد هایجانی، آشکارا با جان ایشان بازی می کنند."

آقای بروجردی در بند 350 زندان اوین درحال گذراندن ششمین سال از دوران محکومیت 11 ساله خود می باشد؛ حکمی که اتهامات آن هرگز منتشر نشد. طرفداران و اعضای خانواده او گزارش دادهاند که حداقل در دو مورد حادثه روی داده، هم سلولی های ایشان به آقای بروجردی حملهکرده و جان این روحانی را به طور جدی مورد تهدید قرار داده اند.

نیروهای امنیتی حکومت، آقای بروجردی و دهها نفر از حامیان او را در 8 اکتبر 2006 (16 مهرماه 1385) در پی هجوم همه جانبه بهمنزلش بازداشت کردند. منابع نزدیک به آقای بروجردی به دیده بان حقوق بشر گفتند کهمقامات حکومت بارها آقای بروجردی را تنها به دلیل دیدگاه هایش که دین اسلام را جدااز حکومت می داند، مورد آزار و اذیت و پیگرد قرار دادند. از هنگام بازداشت اوتاکنون، آقای بروجردی تبدیل به یک منتقد دگراندیش جمهوری اسلامی و تئوری ولایتفقیه یا رهبری حکومت توسط فقها شده است، چرا که این تئوری تاییدی بر ایده حکومتکردن یک رهبر مذهبی شیعه بر کشور می باشد.

مقامات قویا از دسترسی آقای بروجردی بهوکیل منتخب خود در طی جلسات محاکمه اش در سال 2007 که در دادسرای ویژه روحانیت وپشت درهای بسته برگزار می شد، جلوگیری کرده اند. منابع موثق به دیده بان حقوق بشرگفتند که مقامات قضایی آقای بروجردی را به اتهام های متعدد امنیتی از جمله"محاربه"- جنگ با خدا- متهم کردند که این اتهام به تنهایی بر اساسقوانین ایران مجازات مرگ را در پی دارد. بعدها دادگاه تجدید نظر حکم مرگ رابه 11 سال زندان کاهش داد.

دادسرای ویژه روحانیت توسط آیت الله روحالله خمینی بنیانگزار جمهوری اسلامی تاسیس شد تا روحانیون مخالف اعم از شیعه و غیرشیعه را محاکمه نماید. این نهاد مستقل از قوه قضاییه ایران عمل می کند و به هیچ یکاز اصول قانون اساسی ملتزم و پایبند نیست. از زمان تاسیس این نهاد، دادسرای ویژه روحانیتده ها روحانی مخالف و اصلاح طلب را محاکمه و محکوم به زندان کرده است که اینمحاکمات بر اساس اتهاماتی مانند توهین به ارزش های اسلامی، تبلیغ بر علیه نظام وحتی ارتداد که مجازات آن مرگ می باشد، صورت گرفته است.

چندین منبع آگاه به دیده بان حقوق بشرگفتند که مقامات ایران تاکنون از ارائه اطلاعات لازم به عموم مردم در مورد دلیلپیگرد و محکوم کردن آقای بروجردی خودداری نموده اند. مقامات اکیدن از حق داشتنملاقات های مرسوم برای آقای بروجردی جلوگیری کرده اند و به طور مکرر اعضای خانوادهو طرفداران وی را مورد آزار و اذیت، مصادره اموال، بازداشت و حبس قرار دادهاند.

آقای بروجردی مکررن از کم شدن بینایی چشم،بیماری پارکینسون، دیابت و فشار خون بالا رنج می برد. یکی از منابع نزدیک به ایشانبه دیده بان حقوق بشر گفت مقامات از درمان بیماری قلبی آقای بروجردی که منجر بهبیماری پولموناری ادما یا تجمع آب در ریه شده است ممانعت بعمل آورده اند. او گفتپزشکان زندان اوین به آقای بروجردی گفتند که او لازم است در یک بیمارستان خارج اززندان تحت درمان قرار گیرد، لیکن مقامات همواره از صدور مجوز برای درمان مناسبایشان در خارج از زندان جلوگیری می کنند.

در یک نامه سرگشاده که در تاریخ 1 اکتبرانتشار یافت، گروهی از فعالان حقوق بشر نگرانی خود را از وخیم تر شدن شرایط جسمی وسلامتی آقای بروجردی بیان داشته و اعلام کردند که "او در معرض غیر انسانیترین اشکال شکنجه های جسمی و روانی قرار داشته است تا وادار شود بیانیه ای درانکار عقاید خود امضا نماید". دیده بان حقوق بشر پیش از این، بازداشت آقایبروجردی را مورد نکوهش و انتقاد قرار داده بود و از مقامات ایران خواسته بود که بهاو اجازه دهند به مراقبت های پزشکی ضروری دسترسی داشته باشد.

قوانین بین المللی و همچنین قوانین داخلیایران از مقامات زندان می خواهد که برای زندانیان مراقبت های پزشکی مناسب را فراهمسازند. حداقل مقررات استاندارد سازمان ملل متحد برای درمان زندانیان، مسوولین راملزم می سازد که زندانیان نیازمند به درمان توسط متخصصین ویژه را به انستیتو هایتخصصی و همچنین بیمارستان های مجهز اعزام نمایند. علاوه بر این، مقررات سازمان هایزندان های ایران، بیان می کند که زندانیان در صورت لزوم باید به بیمارستان هایخارج از زندان منتقل شوند تا تحت درمان پزشکی مناسب قرار گیرند.

خانم ویتسون گفت: "در طی چند سالگذشته، زندانیان سیاسی دیگری در زندان های ایران در اثر بدرفتاری، شکنجه و یاکوتاهی در درمان پزشکی فوت کرده اند. اگر آقای بروجردی مورد حمله و سو قصد جانیقرار گیرد و یا سلامتی وی به دلیل عدم دسترسی به مراقبت های پزشکی به خطر افتد،دستان مقامات ایرانی به خاطر این جنایت، خون آلود خواهد بود."

شخص رهبری در وضعیت آیت الله بروجردی دخیل است

2011-11-25T18:33:00.001Z

رادیو کوچه:

نوشتار اردوان روزبه

سال هزار و سیصد و هشتاد و پنج در خیابان آزادی تهران،چند روز محاصره یک محله و دستگیری یک روحانی معترض به نام سید محمد حسین کاظمینی بروجردیرخدادی که منطقه ای از تهران را به شکل حکومت نظامی در آورده بود.

او آیت الله و متولد سال هزار و سیصد و سی هفت در بروجرد، که خواستار جداییدین از سیاست و تغییر رویه در اداره کشور با عدم تایید ولایت فقیه است.

در زمان دستگیری، وی به همراه قریب به دوهزارنفر از طرفدارانش دست‌گیر شد. اگرچه به مرور اکثر طرفداران او آزاد شدند اما یازدهنفر از این دستگیر شدگان، از جمله خود وی، در دادگاه اولیه محکوم به اعدام شدند کهاین حکم در دادگاه تجدید نظر برای آقای بروجردیبه یازده سال زندان تبدیل شد.

آقای بروجردی اما در زندان نیز همچنان به حاکمیتولایت فقیه اعتراض داشته است. چرا که هر از گاهی نامه‌های اعتراضی که منسوب به وی استمنتشر می‌شود، نامه‌هایی به رییس سازمان ملل متحد، احمد شهید و خانم کلینتون از اینجمله است.

چندی پیش نیز در نیویورک یکی از نامه‌های وی درسازمان ملل متحد خوانده شد.

آقای بروجردی اما بنابر خبرهایی که از سوی طرفداران‌اشمنتشر می‌شود در زندان مورد آزار و اذیت سیستمایتک و عدم رسیدگی به وضعیت جسمی‌اش قراردارد.

به تازگی از سوی نزدیکان وی گفته شد که در یک درگیریساخته‌گی برخی افراد قصد کشتن وی را داشته اند.

به هر روی این زندانی نزدیک به شش سال از محکومیت خود را گذارنده است که حدود چهارصد روزآن در زندان انفرادی بوده اما بنابر تشخیص دادگاه ویژه روحانیت، بر خلاف عرف قضاییدر ایران، او هنوز امکان تخفیف در محکومیت یا درمان خارج از زندان را ندارد. آخرین وضعیت سیدمحمد حسین کاظمینی بروجردی را از مریم موذن زاده یکی از سخن گویان او در گفت گویی کهبا او داشتم، پرسیدم:

توضیح ویکی پدیا :

وی فرزند ارشد ‏سید محمد علی کاظمینی بروجردی ازروحانیون تهران است. او در سال ۱۳۵۷ به عنوان امام جماعت مسجد همت تهران انتخابشد. در قم نزد روحانیونی نظیر سید صادق روحانی، میرزا خلیل کمره‌ای و سید شهاب الدینمرعشی نجفی به تحصیل علوم دینی پرداخت و به درجه اجتهاد نایل شد.

با شروع دست‌گیری هواداران سید حسین کاظمینی بروجردی،توسط نیروی انتظامی و انتقال آنان به بازداشت‌گاه، شایعه حمله قریب‌الوقوع نیروهایامنیتی به خانه وی در خیابان آزادی تهران بالاگرفت، به طوری که بسیاری از هوادارانو هم‌فکران وی با تجمع و حفاظت از خانه وی به طور خودجوش مانع از ادامه حملات نیرویانتظامی به خانه وی شدند.

هواداران بروجردی که برای جلوگیری از حمله عواملنیروی انتظامی به وی، به صورت شبانه روزی از منزل وی حفاظت می‌کردند. در پی بستن خیابان‌هایاطراف، نیروهای انتظامی و اطلاعاتی با هزاران تن از محافظان خانه وی درگیر شده و درنهایت در روز شنبه ۱۵ مهر ۱۳۸۵ با بالا گرفتن درگیری‌ها تعداد بسیار زیادی از محافظان وی دستگیر شدند.

در نیمه شب یک‌شنبه ۱۶ مهر ۱۳۸۵ نیروهای اطلاعاتی و تیم کماندوهای نیروهای ویژه به خانه بروجردی حمله‌ایرا آغاز کردند و محافظان خانه بروجردی را به هم راه خود وی دست‌گیر و به مکان نامعلومیمنتقل کردند.

کاظمینی بروجردی در سال‌های ۱۳۷۴، ۱۳۷۹ و ۱۳۸۴ دست‌گیر و زندانی شده بود. وی بار دیگردر سال ۱۳۸۵ بازداشت و به ۱۱ سال زندان، به انضمام مصادره اموال محکوم شد. او در زندان اوین در شرایطبد جسمی و روحی به سر می‌برد و از حق استفاده از مرخصی و ملاقات محروم بوده است.

او، خانواده و حامیانش با نوشتن بیانه و نامه‌هاییبه دبیر کل سازمان ملل متحد، احمد شهید و فعالان حقوق بشر خواستار حمایت از او و آزادیشاز زندان شدند.

آخرین وضعیت سید محمد‌حسین کاظمینی بروجردی را از«مریم موذن‌زاده» یکی از سخن‌گویان او در گفت‌وگویی که با او داشتم، پرسیدم:

خانم موذن زاده قبل از این‌که به سبقه آقای بروجردیبپردازیم، خبرهایی که اخیرن در بعضی از سایت‌ها منتشر شده این است که در زندان اوینبه جان آقای بروجردی سوقصد شده است. اگر این خبر را تایید می‌کنید بفرمایید شرح ماوقعهچیست؟

بله دقیقن همین‌طور بوده، البته این اولین بار نیستکه به جان ایشان سوقصد می‌شود اما این‌بار جدی‌تر بوده است. طبق گفته شاهدان عینی کهبرخی از آن‌ها رابطان ما هستند، صبح روز سه‌شنبه اول آذر یکی از زندانیان از سوی مسوولیندادگاه ویژه روحانیت مامور شده بود که به ایشان حمله کند و به قتل برساند. این فردبه جرم مواد مخدر دستگیر شده و به او قول داده بودند در صورت انجام این کار شامل عفورهبری می‌شود. اما سایر زندانیان متوجه می‌شوند و با آقای بروجردی هم‌کاری می‌کنندو قصد او ناکام می‌ماند.

من احساس می‌کنم این‌که آقای بروجردی حاضر نشدنداز مواضع‌شان کوتاه بیایند و هم‌چنان هویت ضد بشری رژیم را افشاگری می‌کنند و نامه‌هاییاز جمله به خانم کلینتون نوشتند، باعث شده حساسیت مسوولین بالا رود و این تصمیم رابگیرند تا به حذف فیزیکی ایشان منجر شود.

چندی پیش هم ایشان به خاطر ناراحتی جسمی به بهداریزندان منتقل شده بودند. آیا وضعیت جسمی ایشان از طرف مسولان زندان پی‌گیری می‌شود ودر چه وضعیت جسمی هستند؟

وضعیت جسمی ایشان مساعد نیست و طبق بیانیه‌های قبلیکه توسط مجامع و سایت‌های حقوق بشری هم تایید شده در وضعیت خوبی نیستند. در سال‌هایقبل که در زندان بودند دچار عوارض زیادی شدند از جمله ناراحتی سنگ کلیه، دیابت و پارکینگسون.یک دفعه بر طبق گفته خودشان اتفاقی اما مشخص بوده عمدی بوده که در چشم ایشان ماده‌ایرا ریختند و گفتند در اثر سم‌پاشی بوده که یکی از چشمان ایشان بینایی خود را رفته رفتهاز دست داد و مسوولان حاضر نشدند آن را مداوا کنند.

هم‌چنین دچار ناراحتی قلبی شده بودند. اگر ناراحتیقلبی مداوا نشود عوارضی دارد مانند ادم پاها و بعد هم ادم ریه. بنابراین ریه ایشانآب آورده و تنفس را برای او با مشکل مواجه کرده و بیماری اخیر او در اثر ادامه بیماریقلبی که درمان نشده به وجود آمده است.

ایشان را به درمان‌گاه زندان می‌برند و تایید می‌کنندکه در آن‌جا نمی‌تواند مداوا شود و باید به بیمارستانی خارج از زندان منتقل شود امابا وجود اصرار خانواده او، مسوولین موافقت نمی کنند و حتا به پزشک می‌گویند باید تاییدهرا پس بگیری و ذکر کنی که ایشان سلامت است در صورتی که ایشان نمی‌توانست تنفس کند وبه سختی روی پاهایش می‌ایستاد. خانواده هفته بعد مراجعه کردند و از مسولان خواستنداجازه دهند داروهایی که پزشکان بیرون از زندان تجویز کردند را به ایشان برسانند کهبا این کار نیز موافقت نشد.

من احساس می‌کنم مسوولین جمهوری اسلامی زندانیانیکه می‌خواهند بی سروصدا از بین ببرد را درمان نمی‌کنند تا داخل زندان از بین بروند.

برای زندانیانی که سابقه کیفری ندارند بعد از مدتیمی‌شود تقاضای فرجام داد یا تقاضای عفو کرد، از جمله پرونده آقای بروجردی که حکم یازدهسال برای ایشان بریده شده و برای اولین بار است که به زندان می‌روند و نزدیک به ششسال در زندان است. آیا تا کنون اقدامی برای بخشودگی ادامه زندان ایشان یا شرایطی برایبیرون آمدن‌شان شده است؟

نه، هیچ گونه موافقتی نمی‌کنند. خانواده برای این‌کهبه وضعیت ایشان توجهی شود زیاد مراجعه می‌کنند. نزدیک به دو هزار روز است که ایشانزندانی هستند اما حاضر نشدند یک روز یا یک ساعت به ایشان مرخصی دهند. مادر ایشان همبازداشت بودند و در اثر شکنجه از بین رفت و مسوولین حتا به آقای بروجردی اجازه ندادندکه در مراسم تشییع جنازه مادرشان شرکت کنند.

با توجه به این‌که آقای بروجردی به طور ناپیوستهبیش از 400 روز انفرادی بودند، به گفته خود مسوولان قوه قضاییه و رهبر جمهوری اسلامیاگر هر روز انفرادی حساب شود، باید زندانی او تمام شده باشد ولی نه به ایشان مرخصیو نه بخشودگی می‌دهند.

اگر کسی نصف زندانی خود را بگذراند می‌تواند باسند بیرون بیاید و از مرخصی استفاده کند اما با این کار نیز موافقت نمی‌کنند.

دادگاه ویژه روحانیت نهادی است که زیر نظر قوه قضاییهنیست و از قوانین خاصی پیروی نمی‌کند و می‌توان گفت نهاد غیر قانونی است که مستقیمنزیر نظر رهبری است. وقتی رهبری موافقت نکند این نهاد هم موافقت نمی‌کند. چون رهبر جمهوریاسلامی مرخصی او را تایید نمی‌کند و مستقیمن دستور داده با او هم‌کاری نشود، بنابراینبا ایشان این‌چنین رفتار می‌شود.

چه مواردی باعث شد او محکوم به یازده سال زندانشود؟

جرایمی که برای او نوشته بودند زیاد بود از جملهمحاربه، توهین به رهبری، مخالفت با ولایت فقیه و چنین مواردی بوده است. حتا در روزهایاولی که ایشان را بازداشت کردند به اتفاق یازده نفر از یاران‌شان به خاطر محاربه واتهامات وارده آن‌ها به اعدام محکوم شدند ولی بعد حکم ایشان را به یازده سال شکستندکه یک سال در تهران و ده سال در تبعید یزد بودند اما به خاطر جریانات پس از انتخاباتو حساسیت اوضاع، ایشان را دوباره به اوین منتقل کردند.

با توجه به ارتباط نزدیکی که شما با ایشان و هم‌راهان‌شاندارید، می‌توانید بگویید علاوه بر شرایط ایشان، دیگر پیروان‌شان در چه وضعیتی هستند؟

نیمه مهرماه سال 85 ایشان به هم‌راه تعدادی از یاران‌شانکه به منزل ایشان رفته بودند و تعدادی از همسایه‌های‌شان که حدود دوهزار نفر بودندبازداشت شدند که یاران و همسایه‌ها آزاد شدند اما تعدادی از آن‌ها داخل زندان بودنداز جمله یازده نفری که حکم اعدام داشتند که در طی سال‌های بعد از آن محکومیت‌های آناننیز مشخص شد و به پنج، شش یا دوسال زندان و تبعید محکوم شدند اما بعدن عفو و مرخصیشامل آنان نیز شد و بیرون آمدند.

با توجه به این‌که آقای بروجردی تمام مسوولیت‌هارا به گردن گرفتند و حاضر شدند به جای آن‌ها حبس را تحمل کنند، خیلی از جرم آن‌ها کمشد اما در طی این مدت بعد از سال 85 بسیاری از یاران ایشان را دوباره بازداشت کردندو بیش‌تر آن‌ها به صورت انفرادی در حبس بودند و کم‌تر به بندعمومی منتقل می‌شدند بهجز بعضی موارد نادر. الان نیز با وثیقه‌هایی مانند پنجاه، بیست و یا سی میلیون تومانبیرون هستند و به صورت موقت آزاد شدند.

به صورت کلی یاران ایشان به شدت مورد تهدید هستند،کلیه خطوط آن‌ها کنترل می‌شود و هر تلفن جدیدی که خریداری می‌کنند در کنترل است و باآن‌ها تماس می‌گیرند. هم‌چنین میل‌های شخصی آنان نیز باز می‌شود. کلیه ایمیل‌های آخرینگروهی که بازداشت شدند، پرینت گرفته شده بود و موقع بازجویی در جلوی آن‌ها بوده و مکالماتآن‌ها را برای‌شان پخش کرده بودند. با کوچک‌ترین فعالیتی مورد بازجویی و ضرب‌و‌شتمو تهدید قرار می‌گیرند و موقتن آزاد می‌شوند. آن‌ها می‌خواهند محیط رعب و وحشتی ایجادکنند تا کسی جرات نکند صحبتی کند یا فعالیتی داشته باشد.

در مدتی که خود شما به عنوان نماینده آقای بروجردیدر ایران بودید با مشکلی مواجه نشدید؟

من دو بار بازداشت شدم و اواخر مورد تهدید قرارگرفتم که پس از آن از ایران خارج شدم.

نامه‌هایی که آقای بروجردی می‌نویسند از جمله بهخانم هیلاری کلینتون، آیا به کمک افراد خاصی از زندان خارج می‌شود و آیا در این زمینهبا ایشان هم‌کاری خاصی می‌شود؟

از سوی افراد خاصی کمک نمی‌شود. اوایل ایشان بهصورت ابتکاری این کار را انجام می‌دادند اما الان خیلی‌ها نامه می‌نویسند که منتشرمی‌شود مانند نامه‌های آقای داوودی و نوری‌زاد. البته ایشان راه‌هایی را پیدا و نامه‌ها را ارسال می‌کنند که من متاسفانه به خاطرموارد امنیتی نمی‌توانم بگویم. اما اطمینان می‌دهم که هم‌کاری خاصی از طرف افراد خاصبا ایشان صورت نمی‌گیرد. حتا ایشان از داشتن کاغذ، قلم و کتاب محروم است.

حمایت جنبش وال استریت از آقای سید حسین کاظمینی بروجردی

2011-11-21T05:27:00.001Z

کمپین 99:

سباستین: من این جا هستم چون مسیحی ام و فکر می کنمکه ارزش های اخلاقی در امریکا دارد رو به نابودی می رود. حرص و طمع، خودشیفتگی و غرورِمردم این کشور باعث به وجود آمدن شر بسیار بزرگی در دنیا شده است. حالا آن شر داردبه مردمِ همین کشور برمی گردد و آن قدر بزرگ شده است که مردم امریکا دارند به خاطرآن رنج می کشند. و درست به همین خاطر این لحظه ای است که ما می توانیم مردم را بیدارکنیم.

چون هنگامی که مردم رنج می کشند کم کم متوجه می شوند که یک جایِ کارِ این دنیامی لنگد. و من می خواهم این مسأله را به سطح آگاهی مردم بیاورم و اعتراضی که این جاداریم را با عشق و صلح آمیخته کنم. من عمیقن باور دارم که خداوند دقیقن آن چه که هرکس نیاز دارد را فراهم کرده است. اما می دانی! ما در امریکا آن قدر در مصرف منابع زیادهروی کرده ایم که مردم در دیگر کشورها با کمبود منابع مواجه شده اند، و اقتصادشان توسطآمریکایی هایی که با پادشاهان و حاکمانِ ثروتمندِ آن کشورها قرارداد می بندند نابودشده است. این قراردادها برای چاپیدنِ مردم آن کشورهاست تا چند تا آدمِ قدرتمند، ثروتمندترشوند. هیچ ساختار سیاسی در تاریخ بشریت وجود ندارد که سبب سازِ شر نبوده باشد. قدرتباید در دست افراد و در میان گروه های محلی شان باشد نه دست پادشاهان و امپراطورها.آدم های دین دار متوجه می شوند که چه کسی با خداوند در ارتباط است. من فکر می کنم پولخدای بوش بود. او ادعا می کند که خدایش خدای عیسی مسیح است اما آن خدا به روشنی میگوید که اگر شما ثروتمند باشی و منابع ات با دیگران قسمت نکنی، اگر حواست به فقرا نباشد،اگر از بی گناهان و ضعیفان مراقبت نکنی، و اگر به کشور دیگری حمله کنی و مردمان بیگناهش را بکشی، تو به خداوند ایمان نداری. من به عنوان یک مسیحی یاد گرفته ام که عشق،شادی، صلح، فروتنی، بخشندگی، و راستی میوه های ایمان هستند

کاظمینی بروجردی: آیت الله حسین کاظمینی بروجردیمتولد سال ١٣٣٧در شهرستان بروجرد در غرب ایران است. وی از روحانیونِ مخالفِ حکومت استو از جدایی نهاد دین از نهاد دولت دفاع می کند. آیت الله از تیرماه ۱۳٧٤ تا به حال بهدلایل مختلف بازداشت شده است. آخرین بازداشتِ وی به مهرماه ۱۳۸۵ برمی گردد. وی در آن شب به همراه جمع کثیری از هوادارانش در خانه ای درغربِ تهران زندگی می کرد. در پی حمله نیروهای کماندوی ویژه به آن خانه که با پرتابگاز اشک آور همراه بود تعدادی از هوادارانِ آیت الله کشته شدند. آیت الله چند روز قبلاز آن حادثه در پیامی به هوادارانش گفته بود: «عجيب است كه عده‌اي امريكا و اسرائيلرا متهم به تهاجم به شيعيان مي‌كنند ولي ما كه از مشهورترين تبار شيعه هستيم، در پايتختتشیع مورد تهاجم قرار می گیریم! من بيمناكم که مبادا این رفتارها باعث خشم ملت شود.»آیت الله بروجردی پس از بازداشت در زندان مورد شکنجه قرار گرفت و تحت فشار اعتراف کردکه با نیروهای خارجی ارتباط داشته است. حامیانِ وی می گویند که فشار بر وی ریشه درمخالفتِ آیت الله بروجردی با آیت الله علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی دارد. دادگاهِویژه ی روحانیت، وی را به یازده سال حبس محکوم کرده است. خانواده وی در نامه ای کهخطاب به دبیر کل سازمان ملل نوشته اند از عدم رسیدگی به وضعیت سلامت آیت الله در زنانابراز نگرانی کرده اند. آیت الله کاظمینی بروجردی در نامه ای که از زندان خطاب به وکلایحقوق بشر در سراسر دنیا نوشته است درخواست کرده که وکالت وی را برعهده بگیرند. وی اینروزها را در زندان اوین تهران می گذراند

سباستین: بروجردی! من بسیار متأسف ام که تو به خاطرآن چه که به آن محکوم شده ای داری رنج می کشی. و من به تو افتخار می کنم که به خاطرآن چه که به آن باور داری و علی رغم ظلمی که به تو شده است ایستادگی کرده ای. من هممانند تو باور دارم که سیاست، گزینشِ حقیقت هاست برای کسب منفعت؛ و این بسیار متفاوتاز حقیقتِ اَبَدی است. ما در آینده به بازی های سیاستِ این زمانه خواهیم خندید چراکه این بازی ها تنها بخشی از حقیقت را به نمایش می گذاشتند حال آن که حقیقت، جاودانهاست. و اگر تو بر آن چه که به آن باور داری متعهد بمانی - اگر هر روزِ زندگی ات توأمبا احترامِ دیگران نباشد -همواره در تاریخ مورد احترام خواهی بود. عشق من نثارِ توباد برادرم، نیرومند بمان چرا که ما در این مبارزه کنار تو ایستاده ایم. ما این جادر امریکا از ظلم در رنج هستیم، اما این ظلم در مقابل آن چه که تو تحمل می کنی ناچیزاست. ما نسبت به شجاعتی که تو از خود نشان می دهی آگاهیم. بدونِ شجاعت، دیگر فضیلتهای اخلاقی به دست نخواهد آمد. احترام و عشق من نثار تو باد برادرم. قوی بمان....

مقررات سازمان ملل درمان پزشکی مناسب برای زندانیان عقیدتی را الزامی می سازند

2011-11-18T08:41:00.001Z

فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر: چندین زندانی عقیدتی در ایران نیازمند امکانات درمانپزشکی مناسب هستند که در زندان های مختلف وجود ندارد. اما حکومت ایران از شرایط بدجسمانی آنها برای فشار بیشتر و وادار کردن آنها به اعتراف ساختگی یا طرح اتهام هایتازه و افزایش حکم زندان آنها استفاده می کند.

عبدالکریم لاهیجی، نایب رییس فدراسیون بین المللیجامعه های حقوق بشر و رئیس جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، امروز گفت: «

ماده (2)22 اصول استاندارد حداقل برای رفتار بازندانیان که در تاریخ 13 مه 1977 در شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل تصویب شد مقررمی دارد که زندانیان بیمار نیازمند به درمان تخصصی باید به موسسه های تخصصی یا بیمارستانهای غیرنظامی منتقل شوند. با وجود این، حکومت جمهوری اسلامی پیوسته از رعایت حق زندانیانعقیدتی به دسترسی به درمان مناسب و منظم پزشکی سر باز زده است. این رفتار در تناسببا انکار تمام حقوق دیگر زندانیان سیاسی و انجام انواع شکنجه، مجازات های غیرانسانیو بدرفتارهایی دیگر علیه آنهاست.

موارد مشخص

زندانیان عقیدتی زیر بعضی از زندانیانی هستند کهدر حال حاضر به شدت به درمان نیاز دارند، اما حکومت آنها را از حق درمان پزشکی در بیروناز زندان محروم کرده است.

حسین رونقی ملکی یک وبلاگ نگار و کارشناس کامپیوتراست. او که گویا چند روز پیش دچار خونریزی کلیه شده بود، در تاریخ 25 آبان 1390 برایمعاینه به بیمارستان منتقل شد ولی او را پس از چند ساعت به زندان اوین بازگرداندند.او از اردیبهشت 1390 تاکنون چهار بار تحت عمل کلیه قرار گرفته است. مقامات حکومتی بدوناین که اجازه دهند او از زمان سه ماهه لازم برای معالجه بهره مند شود، هر بار او رابلافاصله به زندان بازگردانده اند. آخرین عمل جراحی بر روی او در اوایل آبان انجامشد، ولی او در روز 9 آبان به زندان بازگشت. برخلاف نظریه پزشکان متخصص که معت قدنداو باید تحت درمان مناسب قرار بگیرد، مقامات حکومتی گویا شرط این کار را اعتراف ساختگیبه جرم در برابر دوربین تلویزیون قرار داده اند. رونقی ملکی در 22 آذر 1388 دستگیرشد، تحت شکنجه های مختلف جسمانی و روانی قرار گرفت و 13 ماه در بازداشتگاه سپاه پاسداراندر بازداشت انفرادی ماند. در نتیجه، هر دو کلیه او عفونی شد و یکی از کلیه ها 80% وکلیه دیگر 20% آسیب دید. او بعدا به اتهام عضویت در گروه اینترنتی ایران پروکسی، تبلیغعلیه نظام، توهین به مقام رهبری و رییس جمهور به 15 سال زندان محکوم شد.

ابوالفضل قدیانی، فعال سیاسی، که اخیرا تحت عملجراحی قلب قرار گرفت، در زندان اوین در شرایط بدی به سر می برد و در خطر سکته قلبیاست. او حکم یک سال زندان خود را می گذراند و باید در اوایل آذر 1390 آزاد شود، امامقامات حکومتی اتهام های تازه ای را به او تفهیم کرده اند که می تواند به حکم زنداندیگری منجر شود.

معصوم فردیس، فعال سیاسی، دچار آسیب نخاعی و نیازمندعمل جراحی است. بنا به گزارش ها او که در زندان اوین به سر می برد قادر به راه رفتننیست. آقای فردیس به 6 سال زندان محکوم شده و گرچه دادگاه تجدید نظر حکم او را نقضکرده، هنوز در زندان مانده است.

مهدی محمودیان، روزنامه نگار، در اوایل آبان ماهاجازه عمل جراحی بر روی ریه هایش را یافت. ریه های او که پس از بازداشت در اثر شکنجهآسیب دیده اند به علت 7 ماه تاخیر مقامات حکومتی در صدور اجازه درمان بخشی از کارکردخود را از دست داده اند. آقای محمودیان افشاگر فجایع بازداشتگاه کهریزک بود که چندتن از معترضان در تابستان 1388در آنجا درگذشتند. او در 25 شهریور 1388 بازداشت و به5 سال زندان محکوم شد و در زندان دورافتاده رجایی شهر به سر می برد. او در اردیبهشت1390 نامه ای سرگشاده به مقام رهبری نوشت که در آن رواج تجاوز و مواد مخدر را در میانزندانیان عادی و استفاده گسترده شکنجه و رفتار غیرانسانی علیه زندانیان سیاسی را افشاکرد و به مدت 10 روز به سلول انفرادی افتاد.

محمد صدیق کبودوند در آذر 1387 دچار سکته قلبی ودر اردیبهشت 1387 و تیر و آبان 1389 سه بار دچار حمله مغزی شد. او از ناراحتی های مربوطبه پروستات و کلیه و نیز سرگیجه و بیهوشی نیز در رنج بوده است. در خرداد 1390، یک پزشکمستقل توصیه کرد که او تحت عمل جراحی پروستات و قلب قرار بگیرد. مقامات حکومتی او رااز امکان درمان پزشکی مناسب محروم کرده اند. آقای کبودوند از 10 تیر 1386 به اتهاماقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل سازمان حقوق بشر کردستان حکم 5/10 سال زندان خودرا می گذراند. او روزنامه نگار و موسس و رییس سازمان حقوق بشر کردستان و گیرنده جایزههلمن ـ همتِ دیده بان حقوق بشر در سال 2009 است.

عیسی سحرخیز، روزنامه نگار، در تاریخ 16 تیر1388 بازداشت شد و به اتهام توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام حکم سه سال زندان خودرا در زندان دورافتاده رجایی شهر می گذراند. دنده های او در زمان دستگیری شکست. دراواخر آبان 1389، پس از خونریزی داخلی، یک تیم پزشکی از بیرون زندان در بهداری زنداناو را مورد عمل جراحی قرار داد.

کیوان صمیمی بهبهانی، روزنامه نگار باسابقه و مدافعحقوق بشر که در 23 خرداد 1388 بازداشت شد دچار بیماری خطرناک کبدی است. او به اتهامتبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی برای اختلال در امنیت ملی، شرکت در تظاهرات و صدوراعلامیه در نفی سلامت انتخابات حکم شش سال زندان خود را در در زندان دورافتاده رجاییشهر می گذراند و به مدت 15 سال از فعالیت حرفه ای محروم شده است.

آیت الله محمد حسین کاظمینی بروجردی، رهبر مذهبیکه معتقد به جدایی دین از سیاست است، از مرداد 1386 حکم 11 سال زندان خود را می گذراندو گویا دچار بیماری پارکینسون، دیابت، فشار خون بالا و مشکلات قلبی و کلیه و کاهش بینایییکی از چشمان خود است.

بعضی از زندانیان دیگر که بنا به گزارش های قبلینیاز به درمان پزشکی مناسب دارند از این جمله هستند:

سعید متین پور، فعال فرهنگی آذری ایرانی و روزنامه نگار؛ 8 سال از سال1386 حکم 8 سال زندان را می گذراند و از دی 1389 دچار عفونت ریه است.

زهرا جباری، معترض خیابانی، از آذر 1388 حکم 4 سال زندان را می گذراندو دچار بیماری رماتیسم قلبی است.

احمد زیدآبادی، روزنامه نگار، از خرداد 1388 حکم 6 سال زندان را می گذراندو دچار کاهش شدید وزن به دلایل ناروشن است.

حشمت الله طبرزدی، فعال سیاسی، از آذر 1388 حکم 8 سال زندان را می گذراندو دچار مشکلات قلبی و فشار خون بالا است.

مجید دری، فعال دانشجویی، از تیر 1388 حکم 6 سال زندان در تبعید را درزندان بهبهان در جنوب کشور می گذراند و دچار میگرن است و چند بار در اثر آن بیهوش شدهاست.

کورش کوهکن، فعال سیاسی، از دی 1388 حکم 5/3 سال زندان را می گذراند.او به علت پارگی مینسک زانو که در دوره بازجویی ایجاد شده بود تحت عمل جراحی قرار گرفتهاست اما محل جراحی بعدا عفونی شده و خطر قطع پا او را تهدید می کند.

عبدالله مومنی، فعال سیاسی، از خرداد 1388 حکم 4 سال و 11 ماه زندان رامی گذراند و دچار مشکلات کلیوی و بیماری پوستی است.

در چند سال گذشته، حداقل 19 زندانی عقیدتی در شرایطمشکوک جان خود را در زندان و از جمله در بهداری زندان یا به خاطر تاخیر در انتقال بهبیمارستان در بیرون از زندان از دست داده اند. بعضی از این عده از این جمله هستند:اکبر محمدی (1385)، ولی الله فیض مهدوی (1385)، امیر حسین حشمت ساران (1388)، امیدرضامیرصیافی (1388) و هدی صابر (1390). [1]

تماس با فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر:

Press contact (FIDH): Arthur Manet; Karine Appy +33 6 7228 42 94 / +33 1 43 55 90 19

Twitter: @fidh_ngo

تماس با جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران: lddhi(at)fidh.net

نامه آقای بروجردی به خانم دکتر هیلاری کلینتون

2011-11-10T20:54:00.001Z

مقام محترم وزارت امورخارجه ایالات متحده آمریکا؛

خانم دکتر هیلاریکلینتون؛

سلام این زندانی محروم ازوکیل و درمان را بپذیرید.

همانطور که استحضاردارید، حکومت جمهوری اسلامی ایران بر اساس وعده های دروغ بنیانگزاران آن روی کارآمد و با گذشت زمان، پایگاه مردمی خود را از دست داد و به جایی رسید که جهانیان حسابمردم و حکومت را از هم جدا کردند. گردانندگان نظام ولایت فقیه ثروت های عظیماین سرزمین غنی را به سرقت می برند و یا صرف توسعه طلبی های نظامی و سیاسی مینمایند. آنها نه تنها حاضر به تغییر رفتار خشونت آمیز و استبدادی خود نیستند، بلکهتمامی راهکارهای مسالمت آمیز برای هرگونه اصلاحات در حکومت و تغییر را مسدود کردهاند.

آنها با برگزاری رفراندومی آزاد برایتعیین تکلیف قانون اساسی فعلی که مبتنی بر اصل ولایتفقیه است، مخالفت می کنند و سختگیرانه ترین شیوه های تفتیش عقیده و سانسور اخباررا به کار می گیرند تا صدای اعتراض مردمی که به فقر و فلاکت کشیده شده اند به گوشجهانیان نرسد. آنها از سرکوب های بی رحمانه و قتل عام معترضین در خیابان ها شرمندارند؛ زندانیان عقیدتی سیاسی را تحت ترور شخصیت و شکنجه قرار می دهند و یا نابودمی کنند و به ناظرین حقوق بشر و گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد اجازه ورود بهایران نمی دهند و اهمیتی برای گزارش ها و بیانیه های متعدد منتشر شده از طرفسازمان های بین المللی مدافع حقوق بشر قائل نیستند.

موارد مذکور که از مصادیقبارز جنایت علیه بشریت است به همراه گسترش خشونت و ترور سازمان یافته به رهبریآنها، جهان را در برابر این دوراهی حساس قرار داده است که آیا باید به ملت ایراندر مبارزه با رژیم دیکتاتوری مذهبی کمک شود یا خیر؟ قاعدتا در چنین شرایطی تعهداتوجدانی و اهداف خیرخواهانه رهبران کشورهای قدرتمند که مدافع حقوق بشر هستند وخواهان گسترش دمکراسی و برقراری امنیت و صلح در خاور میانه و جهان می باشند، ملاکعمل در تصمیم گیری می باشد و لذا چنین تصمیم مهم و سرنوشت سازی را نباید مشروط بهطرح درخواست رسمی از سوی چهره های خاصی از اپوزیسیون ایران نمود.

اکثریت معترضین به حکومتولایت فقیه و اپوزیسون داخل و خارج از ایران، خواهان برگزاری رفراندومی آزاد زیرنظر ناظران بین المللی برای انتخاب نوع حکومت هستند. بنابراینضروری است که هرچه سریعتر پیش نویس قطعنامه ای در این زمینه تنظیم و در دستور کارشورای امنیت سازمان ملل متحد قرار گیرد تا راه برای تصویب قطعنامه ای فوری در اینخصوص هموار گردد.

خانم کلینتون؛

شما در جایگاهیهستید که می توانید با بهره گیری از ظرفیت های دیپلماتیک ایالات متحده آمریکاو تشریک مساعی متحدان قدرتمندتان این نیاز حیاتی را برآورده سازید. اکنون که موضوعافزایش تحریم های بین المللی علیه ایران در شورای امنیت مطرح می باشد، لازم است کهبا در نظر گرفتن این که حکومت جمهوری اسلامی غیر مردمی و ضد بشری است، مسائل به طورریشه ای حل شود. بی شک هر اقدام مؤثری موجب تقدیرایرانیان تحت ستم و آزاد اندیشان جهان می شود و از دست رفتن فرصت ها، منجر بهخسارت های جبران ناپذیر منطقه ای و بین المللی شده که موجب پشیمانی و تاسف ابدیخواهد گردید.

با سپاس، سید حسین کاظمینی بروجردی

ایران؛ زندان اوین ؛ آبان 1390 ؛نوامبر 2011

غرب باید در مورد شرایط اسفبار زندانیان ایران شهادت دهد

2011-10-27T07:21:00.000+01:00

سناتور لیندا فرام

در ماه گذشتهدر شهر نیویوک، در سایه "کنفرانس حقوق بشر" ریاکارانه که به عنوان دوربان 3شناخته شده است، منافتخار شرکت در یک کنفرانس متقابل را داشتم که توسط دیده بان حقوق بشر سازمان مللمتحد برگزار شده بود. در این کنفرانس، مخالفین سرشناسو فعالان حقوق بشر از کشورهای ایران، سوریه، کوبا، برمه، کره شمالی و چین اجتماعکرده بودند تا نقض گسترده حقوق بشر را که در "کمیته حقوقبشر" جعلیسازمان ملل متحد ترجیحا نادیده گرفته می شود، افشا کنند.

یکی از موثرترین شواهدارائه شده در کنفرانس دیده بان حقوق بشر سازمان ملل متحد نامه ای است که به طورمخفیانه از زندان بدنام اوین ایران به بیرون ارسال شده بود و توسط فعال حقوق بشرایرانی خانم بنفشه پورزند با صدای بلند خوانده شد. من این نامه را برای نشان دادن همدلی و همدردی با نویسنده آن که یک آیت اللهشجاع و حق طلب است و تنها جرم او دفاع از جدایی دین از حکومت می باشد، در بایگانیدستور کار مذاکرات سنای کانادا قرار دادم.

بر طبق گزارش عفو بینالملل، شرایط نامساعد زندان، شکنجه ها و بدرفتاری موجب شده است که آیت اللهبروجردی را در شرایط خطرناکی از لحاظ سلامتی قرار داده است. من این نامه را باصدای بلند در سنای کانادا به افتخار شهامتاین مرد بزرگ و خانواده و طرفدارانش می خوانم تا به آنها نشان دهم که بدانند ما درسنای کانادا شاهد مبارزه آنها و رهبریت این مرد نیکوکار و روند رفتار جنایتکارانهبا ایشان هستیم.

متن نامه به صورت زیراست:

جناب آقای دبیر کل و روسای محترم ممالک دنیا که در این اجلاس بزرگ اجتماع کرده اید،

وضعیت انسانها در حکومت استبدادی حاکم بر ایران، آن چنان اسفناک و دلخراش است که اگر سرکوب دائم و فراگیر نیروهای امنیتی و نظامی نبود، هر آیینه ملل جهان بیشتر به اجزای قساوت و جنایت و خباثت دیکتاتوری دینی، آگاه می گشتند.

به عرض شما مسئولین محترم و مدافعین حقوق بشر می رسانم که بدانید که ملت مظلوم ایران، از حقوق اولیه خود محروم هستند و همه سرمایه ها و ذخائر طبیعی آنها برای ایجاد سنگرهای تبلیغی و توسعه طلبانه مدعیّان مذهب، خرج می شود. امواج فقر و نداری و بیماری و درماندگی، فضای کشورمان را فرا گرفته و سانسور بی وقفه ، مانع انتشار مناسب اخبار و احوال این رعیت غریب شده است.

ای شریعتمداران در هر یک از ادیان آسمانی،

به داد ملّتی برسید که سی و دو سال قبل، به نام خداوند آنها را فریب دادند و تخت و تاج را با اسلام سیاسی، معاوضه کردند. اکنون خدا زدگی و معنویت گریزی در تمامی سطوح جامعه ما رشد کرده و به یقین آینده را به مخالفت کامل آحاد جامعه با معنویات و الهیات می کشاند.

اکنون که امید به گسترش دموکراسی جهان اسلام را فرا گرفته است و ارزش های حقوق بشری و انسانی در جوامع منطقه رو به نهادینه شدن می رود، حمایت بین المللی از حرکت و مبارزات مردم ایران در دستیابی به حق حاکمیت خویش می تواند در دفع بحرانهای منطقه و جهان بسیار موثر باشد.

این پیشوای زندانی نزدیک به دو هزار روز است که به خاطر مخالفت با تداخل دیانت با سیاست، در زندان های مخوف و شکنجه گاه های ایران قرار دارد و در طول این ایّام طولانی، به دور از درمان و وکیل بوده و خانواده اش مورد آزار هیئت حاکمه زورگو قرار گرفته اند، اینک در انتظار اقدام موثر شما در حمایت از ملت تحت ستم ایران می باشد.

سید حسین کاظمینی بروجردی

زندان اوین ، شهریورماه 1390

ارائه گزارش احمد شهيد به اعضای سازمان ملل در نيويورک

2011-10-21T19:18:00.002+01:00

کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران: احمد شهید گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران گزارش خود را به اعضای سازمان ملل ارائه ارائه می کند. این گزارش روز شنبه گذشته منتشر شد. هم اکنون نمایندگان کشورهای مختلف در محل خود مستقر می شوند. او ابتدا با تشکر از شورای حقوق برای اینکه این تکلیف را به او داده و حمایت آنان از دستور کار خود خواست مسائل عمده این گزارش را مطرح کند. او به گزارش خود اشاره کرد و نگرانی هایی که مطرح کرده است.

او گفت که ماه سپتامبر گزارش خود را به مقامات ایرانی ارائه کرده اما آنها پاسخی به آن نداده اند. او گفت با نماینده ایران در سازمان ملل در فضایی دوستانه صحبت کرده است. او گفت که در نوشتن گزارش از گزارش های سازمان های معتبر و برخی از ایرانی ها استفاده کرده است. به گزارش کمپین حقوق بشر، او سپس با اشاره به پرونده هایی که در گزارشش آمده گفت درست است که هیچ کشوری از سیاسی شدن گزارش حقوق بشر بر حدر نیست اما با اشاره به سرکوب از نقض آزادی های اجتماعات، آزار واذیت فعالان جامعه مدنی و دیگر گروه های جامعه سخن گفت. او همچنین از شکنجه و رفتار تحقیر آمیز با زندانیان سخن گفت. خودداری از مراقبت های پزشکی و همچنین اعدام در اشکال مختلفش موضوعاتی است که آقای شهید به ان در گزارش خود اشاره کرد. آقای شهید از آزار واذیت حداقل ۴۲ وکیل سخن گفت که به او گزارش شده است. او گفت که اتهامات عده عمده ای از آنان مواردی همچون اقدام امنیت ملی است. او گفت نگاهی بر برخی ازاین پرونده ها نشان دهنده ضضرورت توجه جدی است. شهیداز مقامات ایرانی خواست که توجهات پزشکی لازم را به آیت الله بروجردی مبذول کنند و او را آزاد کنند. او اسامی بهاره هدایت، نسرین ستوده و آقایان مهدی کروبی و میر حسین موسوی را آورد و خواستار آزادی انان شد. او با اینکه برخی مقامات ایرانی از حضور گزارشگر در ایران صحبت کرده اند اما از اینکه هنوز اجازه ورود به او داده نشده ابراز نگرانی کرد. او گفت که گزارش اولیه اش وقت کافی نداشته است باتوجه به اینکه همکاری معنی داری از طرف ایرانی وجود نداشته است. او گفت با این حال چنین گزارشی با هدف بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران تهیه شده است.گفت این دستور کار دو نتیجه مهم خواهد داشت. اول اینکه این دستور فرصتی برای فهم بهتر وضعیت حقوق بشر در ایران فراهم می کند. دوم اینکه فرصتی برای بررسی چالش های حقوق بشر فراهم می کند. او بار دیگر خواستار حضور خود در ایران شد. بعد از سخنان کوتاه آقای شهید جلسه گفت وگو شروع شد که اعضای سازمان ملل در خصوص اظهارات او صحبت کنند. نماینده آلمان گفت بگذارید اول از آقای شهید به خاطر گزارش سازنده اش تشکر کنم. او گفت که وضعیت حقوق بشر درایران رو به وخامت است و ایران به نادیده گرفتن قوانین بین المللی ادامه می دهد. نماینده آلمان از تعداد افزاینده اعدام در ایران ابراز نگرانی کرد و به پرونده یوسف نادر خانی را مورد اشاره قرار داد. وی همچین گفت که ایران به دلایل سیاسی گروه های مختلفی را مورد سرکوب قرار می دهد. او به نام جعفر پناهی اشاره کرد و آن را نمونه ای از این سرکوب دانست. او گفت ایران آمار و اطلاعات دقیق و درستی از وضعیت حقوق بشر و نقض آن ارائه نکند. او گفت که برای گزارشگر ویژه لازم است که به کشور وارد شود. او گفت که این موافقت راه را برای حضور کمیسیاریای عالی حقوق بشر فراهم خواهد کرد. او پرسید که چگونه فشار بین المللی را در خصوص پرونده های خاص چطور ارزیابی می کنید؟ به گفته او ارزیابی آلمان این است که در برخی از پرونده ها ایران واکنش نشان داده و فشار موثر بوده و در برخی پرونده ها کمتر. نماینده مالدیو هم در ادامه با تشکر از گزارش گزارشگر گفت از دستور کاراو حمایت می کند. نماینده مالدیو هم از فشارهای روی گروه های مختلف از روزنامه نگاران تا فعالان حقوق بشر وسیاسی اشاره کرد. او با اشاره به اختلاف های فرهنگی در مساله حقوق بشر گفت که ایران و جامعه بین المللی باید بتوانند زمینه ای برای گفت وگو فراهم کنند. نماینده مالدیو هم از دولت ایران خواست که سریعا با ورود احمدشهید به ایران موافقت کند. نماینده آمریکا در این جلسه گفت که از کار عالی او در دو ماه ونیم گذشته استقبال می کند. او گفت که در سپتامبر نامه ای نوشت گزارشگر که ماه نوامبر به ایران برود اما ایران اجازه نداد. او گفت مهمترین مساله حقوق بشر در ایران قوه قضاییه، مساله اعدام د ر نبود رویه های قضایی مناسب، نقض حقوق زنان. او ادامه دستگیری میر حسین موسوی و کروبی را مورد توجه قرار داد و همچنین پرونده یوسف ندرخانی و تبعیضات برعلیه اقلیت های قومی و مذهب سخن گفت. او با امارهای تکان دهنده در ایران از بازداشت و آزار واذیت ۳۴ روزنامه نگار تا ۲۰۱۱، آزار واذیت و بازدشت بیش از ۴۲ وکیل -بازداشت ۱۰۰ بهایی طی سالهای گذشته و اینکه ‍۱۰۰ نوجوانان در خط مرگ هستند سخن گفت. نماینده اتحادیه اروپا هم با ابراز نگرانی شدید از وضعیت حقوق بشر در ایران به گزارشگر گفت که با توجه به وضعیت خطیر حقوق بشر چطور ارزیابی می کنید احتمال ملاقات از ایران؟ او گفت همچنین به وضعیت میرحسین موسوی و کروبی هم توجه کرد. او با اشاره به اعدام ها در ایران پرسید آیا این فقط برای جرائم سنگین است یا برای دیگر جرایم هست و ارزیابی شما چیست؟ نماینده انگلیس هم با اظهار به وضعیت حقوق بشر که وی او را خطیر نامید ازاهمیت گزارشگر ویژه و گزارش او سخن گفت. او همچنین ازاینکه ایران اجازه ورود به او نداده است را مورد انتقاد قرار داد. او درخصوص ملاقات شهید با نماینده ایران در سازمان ملل سوالاتی را از وی مطرح کرد. او گفت حوزه های مختلف نگرانی در مورد ایران وجود دارد از جمله روزنامه نگاران و استفاده نگران کننده از اعدام و نادیده گرفتن قوانین بین المللی و آزار وادیت اقلیت های قومی و مذهبی. او پرسید از احمدشهید در خصوص گزارشش پرسید در خصوص قانون سازمان های غیردولتی و اقدام دولت ایران که باید هیات مدیره این سازمان ها را طبق قانون جدید تایید کند. او گفت چنین قانونی بسیار مضطرب کننده است. او از ایران خواست چنین رفتارهای محدود کنننده ای را به کنار بگذارد. نماینده استرالیا نیز با تشکر از گزارش احمدشهید گفت که این کشور نیز از وضعیت حقوق بشر در ایران نگران است. موضوع اعدام و ارعاب و دستگیری فعالان سیاسی و محدودیت آزادی اجتماعات و اقلیت های قومی و مذهبی از مواردی بود که توسط وی مطرح شد او از ایران خواست که با گزارشگر ویژه به صورت کامل همکاری کند. نماینده کانادا هم از گزارش احمدشهید تشکر کرد و از ایران خواست که به گزاشگر اجازه بدهد وارد ایران شود. اواز شماراعدام های فزآینده و احکام بی رحمانه و شکنجه انتقاد کرد. او همچنین با اشاره به اقلیت بهایی از ایران خواست افرادی که به خاطر مذهبشان دستگیر شده اند را آزاد کند. او از دولت ایران خواست که نقض حقوق بشر علیه فعالان مدنی اقلیت های مذهبی وقومی را پایان دهد. نماینده نروژه و جمهوری چک نیز با انتقاد از وضعیت حقوق بشر در ایران موضوع اعدام های گسترده و نیز موضوع اعدام های مخفیانه را مطرح کردند. نماینده چک با اشاره به اینکه از سال ۲۰۰۵ ایران اجازه نداده گزارشگر ویژه ای به ایران وارد شود گفت چه انتظاری دارد که این روند که همکاری در آن نبوده تغییر کند؟ نماینده سوئبس نیز ابراز امیدواری کرد که مقامات ایرانی برای پذیرفتن او اقدام کنند. او از اقدامات سرکوب گرایانه در مورد فعالان سیاسی و فشار برروی اقلیت های مذهبی از جمله بهایی ها سخن گفت. او این سوال را مطرح کرد که چگونه امکان دارد که وضعیت حقوق بشر را در ایران را بهبود داد و چطور ارزیابی می کند گزارشگر ورود به ایران را ارزیابی می کند. نیوزلند هم گفت که در احساس نگرانی نسبت به وضعیت حقوق بشر با دیگران شریک است. او گفت که از دیدگاه سازنده گزاشگر دولتش کاملا حمایت می کند. او گفت نیوزلند درخصوص تحدید آزادی های اقلیت های مذهبی و قومی نگران است. او برای مثال به وضعیت بهاییان اشاره کرده. وی همچنین به وضعیت اعدام در ایران سخن گفت. نماینده ایران با اشاره به گزارش احمد شهید گفت می خواهد توجه اعضا را به نکات زیر جلب کند. جمهروی اسلامی می خواهد تاکید که اینکه قطعنامه … در خصوص وضعیت حقوق بشر در ایران گزارشگر ویژه را مشخص کرده به خاطر جاه طلبی های سیاسی برخی کشورها مانند آمریکا و برخی کشورهای اروپایی است. او به امریکا انتقاد کرد و گفت امریکا بهتر است تاریخ خود را تصحیح کند و… به کشتار میلیون نفر از مردم در سراسرجهان خاتمه بدهد. نماینده ایران همچنین به انگلیس حمله کرد و از تظاهرات این کشور و رفتار این کشور با تظاهر کنندگان نماینده آمریکا گفت که موضوع موضوع جلسه در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران است و باید ازاین ادعاهای بی پایه جلوگیری شود. او گفت که این گزارش تحریفی از سیستم سازمان ملل و غیرقابل قبول است برای کشور. او گفت به سختی معتقد است که گزارش گزارشگر از برخی تحولات مثبت در ایران نادیده گرفته است. او گفت گزارشگر ویژه در این گزارش که قرار بود خلاصه باشد نه به جزییات بپردازد و به جای اینکه به روندها اشاره کند به پرونده های خاص اشاره کرده که خارج از زمان و بی پایه است….او سپس به دستاوردهای ایران در زمینه حقوق بشر و و حقوق سیاسی و اجتماعی مردم ایران پرداخت. او گفت مکانیسم های ویژه باید از آشوب های ژورنالیستی و سیاسی باید دور باشد. احمد شهید در پاسخ به نماینده ایران گفت که مایل بوده که نگاه های ایران را لحاظ کند و پرونده هایی که مطرح کرده هم اکنون در جریان است ولی گفت که برا اینکه گزارش جامعه باشد باید نقطه نظرات کشورمورد نظررا شامل شود وخواستار همکاری ایران در ایران زمینه شد. احمدشهید درخصوص سوالاتی که در خصوص بهتر کردن وضعیت تضمین های حقوق بشری ایران گفت که تعیین کردن گزارشگر به معنای مجازات یک کشور نیست. او گفت این یک استیگما است و باید از آن فاصله گرفت. او گفت که من موظهم با کشور مورد نظری که موظف هستم همکاری کنم. من به صورت محرمانه قبل از اینکه گزارشم را به سازمان ملل ارائه کنم به کشور مورد نظر می دهم. او گفت من کنشگران بسیاری را برای گزارشم دیدم و برخی از انها توسط دولت ایران به رسمیت شناخته می شود.او همچنین به نحوه نوشتن گزارش خود پرداخت. او گفت که این گزارش و نتایج ان امیدوار است به بهبود وضعیت گروه های خاصی که حقوق شان نقض می شود بیانجامد. او سپس در مورد مجازات های اعدام گفت که اطلاعاتی که دارد نشان میدهد که ۷۰ درصد اعدام ها مربوط به جرائم مربوط به مواد مخدر است. گفت همچنین که پرونده هایی وجود دارد که روی عنوان کلی محاربه و یا مسایل مربوط به جرم های اخلاقی حکم اعدام داده شده است. او گفته که افرادی به کمپ اشرف مربوط بوده اند رفتار بسیار بدی با آنها شده است. او گفت که مشکل اصلی تضمین های حقوق بشری است. او گفت که خیلی مایل است که با مقامات ایرانی همکاری کند در حوزه های مختلف. او گفت یک حوزه پاسخ سریع است به برخی پرونده ها. او گفت که تغییر قانون در دراز مدت هم می تواند در نظر گرفته شود. او گفت برای کارش موفق باشد همکاری دولت ایران را می خواهد و اینکه سعی کرده که نشان بدهد که بی طرفی و شفافیت خودش را نشان بدهد و در این مسیر با کشورهای دوست ایران ملاقاات کرده که ایران این موضوع را نه به عنوان یک مجازات بلکه به عنوان فرصتی برای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران ببیند.

عدم اعتنای مسئولین به وضعیت حاد آقای بروجردی

2011-10-16T19:38:00.000+01:00

خبرگزاری هرانا: کاظمینی بروجردی زندانیعقیدتی محبوس در زندان اوین پس از ۱۶ روز همچنان در وضعیت بسیار بد جسمانی قرار داردو مسئولین نیز تا کنون نسبت به این موضوع بی‌توجه بوده‌اند.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبریمجموعه قعالان حقوق بشر در ایران، آیت الله بروجردی که سابقه بیماری قلبی، ریوی داردو همچنان با عوارض این بیماری‌ها از جمله پا درد، در رنج است طی هفته گذشته در پی دفعسنگ کلیه در وضعیت بدتری قرار گرفته است.

این در حالی است که نه تنها مسئولین بامرخصی درمانی ایشان موافقت نکرده‌اند بلکه از انتقال ایشان به یک بیمارستان مناسب برایانجام امور درمانی وی سرباز زدند.

گفتنی است، روز شنبه ۲۳ مهر، خانواده برایرساندن دارو به ایشان به زندان مراجعه کردند و حتی با این مورد هم موافقت نشد و ازرساندن این دارو‌ها به ایشان ممانعت به عمل آمد.

خانواده این زندانی عقیدتی که ششمین سالمحکومیتش را بدون حتی یک روز مرخصی سپری می‌کند، ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت ایشاناز کلیه مجامع و افراد مدافع حقوق بشر خواسته‌اند که سکوت نکنند و برای رسیدگی سریعبه وضعیت ایشان و آزادی بی‌قید و شرط این زندانی تلاش نمایند..

بررسی موارد حقوقی نقض شده در این گزارش:

بخش دوم ماده ۲۲ کنوانسیون حقوق زندانیان:زندانیان بیماری که نیاز به معالجات ویژه و تخصصی دارند باید به موسسات تخصصی یا بیمارستانهای غیرنظامی در خارج زندان منتقل شوند. بیمارستان مورد اشاره باید تجهیزات لازم، تختکافی، لوازم دارویی مناسب و پزشک متخصص و آموزش دیده برای مراقبت های پزشکی و درمانیاز زندانی بیمار را داشته باشد.

ماده ۲۴ کنوانسیون حقوق زندانیان:پزشک زندانموظف است همه گونه آزمایش پزشکی را به محض ورود هر زندانی به زندان و همینطور در صورتلزوم به عمل آورد. بنابراین چنانچه زندانی مبتلا به بیماری جسمی یا روانی باشد، دراسرع وقت باید کشف شود و اقدامات لازم نظیر جداسازی زندانیان مشکوک به بیماریهای عفونییا مسری و باقی اقدامات درمانی و پزشکی در مورد آنها به انجام برسد. در مورد زندانیانیکه مبتلا به نقص فیزیکی (جسمی) یا روانی هستند خدمات توانبخشی باید ارائه شود. پزشکزندان همچنین موظف است میزان ظرفیت فیزیکی هر زندانی را برای کار و فعالیتهای جسمانیتعیین کند.

ماده ۲۵ کنوانسیون حقوق زندانیان:پزشک زندانموظف است مراقبت سلامت جسمی و روانی زندانیان باشد و باید بصورت روزانه و با دقت تمامزندانیان بیمار را ویزیت کند، اعم از همه کسانی که از بیماری شکایت دارند و یا حتیزندانیانی که تصور می شود تمارض می کنند.

بخش دوم ماده ۴۴ کنوانسیون حقوق زندانیان:زندانی می بایست بلافاصله از مرگ خویشاوندان، نزدیکان و دوستانش و یا بیماری جدی یکیاز آنها مطلع شود. در صورت بیماری مهم از یکی از بستگان نزدیک و یا مرگ خویشاونداننزدیک زندانی باید مجاز باشد هر زمان که شرایط اجازه می دهد برای رفتن به بالین و مراسماو از مرخصی استفاده کند و تحت اسکورت یا به تنهایی حضور بهمرساند.

کمیسیون آزادی جهانی ادیان درآمریکا ادامه زندانی شدن روحانی مخالف را با توجه به شرایط جسمی خطرناک محکوم می کند

2011-10-13T18:42:00.002+01:00

6 اکتبر 2011

واشنگتن دی سی- کمیسیون آزادی جهانی ادیان(USCIRF) ادامه حبس آیت الله سیدحسین کاظمینی بروجردی، روحانی مخالف شیعه را در حالی که بیش از 5 سال از بازداشت ویمی گذرد و طبق گزارش ها چند روز پیش دچار حمله قلبی شده است، محکوم کرد.

رییس کمیسیون آقای لئونارد لئو گفت:"وضعیت جسمی نامساعد آیت الله بروجردی از قبل هم وخیم تر شده است و مسئولین زنداناز دسترسی او به مراقبت های پزشکی در خارج از زندان همچنان جلوگیری می کنند. این مردکه دچار ناراحتی قلبی وخیم و بیماری های مزمن دیگر شده، به طور ناعادلانه ای بازداشتشده و با خشونت و بیرحمی شکنجه شده است، زیرا دیدگاه های وی به طور واضح و مشخص بارهبری جمهوری اسلامی تفاوت دارد.

آیت الله بروجردی که از جدایی دین از حکومتدفاع کرده بود و به نمایندگی از طرف مردم از حقوق اقلیت های مذهبی و اکثریت شیعه سخنگفته بود، در اکتبر 2006 بدون هیچ اتهامی بازداشتو زندانی شد. او و 17 نفر از طرفدارانش ابتدا در دادگاه ویژه روحانیت با وارد آمدناتهامات جعلی مانند محاربه با خدا و تبلیغ علیه رژیم محاکمه و به مرگ محکوم شد.

پس از فرجام خواهی، حکم مرگ کاهش یافت وبه 11 سال زندان محکوم گردید. آیت الله بروجردی در حال حاضر دوران محکومیت زندان خودرا می گذراند و حکومت فعالیت های مذهبی وی را متوقف ساخته و منزل و دارایی های او رامصادره کرده است. حامیان آیت الله بروجردی گفته اند که او در زندان تحت شکنجه های جسمیو روانی قرار داشته است.

دادگاه ویژه روحانیت که تحت اختیار و نظارترهبر حکومت اسلامی است و خارج از چهارچوب های قضایی عمل می کند، برای محاکمه روحانیون شیعه در ایرانبنا شده است. بر طبق گزارش گروه های مدافع حقوق بشر، روند دادرسی در این دادگاه بسیاردور از استاندارد های بین المللی است. نه تنها جلسات آن در پشت درهای بسته برگزار میگردد، بلکه متهمین تنها می توانند وکلایی که روحانی هستند و دادگاه معرفی می کند رابه عنوان وکیل مدافع خود معرفی کنند و این وکلای نمایشی لازم نمی دانند که اعتبارنامهو یا گواهینامه های وکالت داشته باشند.

آقای لئونارد لئو به عنوان رییس کمیسیونUSCIRF می گوید آیتالله بروجردی یک روحانی مخالف است که سابقه ای طولانی در دفاع از حقوق جامع شهروندانایران از جمله اقلیت های مذهبی دارد. جامعه ایالات متحده و بین المللی باید برای آزادیفوری و بدون قید و شرط ایشان به ویژه به توجه به اخبار رسیده در مورد شرایط جسمی روبه وخامت وی تلاش کنند.

وخامت وضعیت جسمی یک روحانی زندانی در ایران به علت داشتن عقاید و دیدگاه های مخالف حکومت

2011-10-11T10:41:00.005+01:00

مقاله فوق نوشتار آقای سعید کمالی دهقان می باشد، که در تاریخ 10 اکتبر 2011 در روزنامه گاردین منتشر شده است.

ترجمه کامل این مقاله به صورت ذیل می باشد:

سعید کمالی دهقان، دوشنبه،10 اکتبر 2011 میلادی، روزنامه گاردین لندن

از رهبر حکومت اسلامی ایران، آیت اله علیخامنه ای، خواسته شده است که در مورد ادامه بازداشت کاظمینی بروجردی توضیح مکتوبارائه دهد و یا این که او را آزاد نماید.

بر اساس هشدار فعالان حقوق بشر، یکروحانی زندانی در ایران که در پی دفاع از جدایی دین از حکومت مورد خشم و غضبمقامات حکومتی قرار گرفته است، در شرایط نامساعد جسمی به سر می برد.

آیتالله سید حسین کاظمینی بروجردی در ژوئن 2007 در پی برگزاری دادگاهی در پشت درهای بسته ومواجه شدن با بیش از 30 مورد اتهام، از جمله اقدام علیه امنیت ملی و ارتباط با ضدانقلاب و جاسوسی، به 11 سال زندان محکوم شد.

حامیان او می گویند اتهامات ایشان ریشهدر مخالفت او با دخالت روحانیون مذهبی در حکومت و مخالفت علنی وی با آیت الله علیخامنه ای رهبر حکومت اسلامی دارد. بروجردی به عنوان یک روحانی دگراندیش بارهامفهوم حکومت علما یا ولایت فقیه را غیر مشروع دانسته و رژیم تهران را "دیکتاتوری مذهبی" توصیف کرده است.

بروجردی همراه با صدها تن از هوادارانشدر اکتبر 2006 در تهران پس از درگیری های خونین بین نیروهای امنیتی و حامیان ویدستگیر شد.

این اندیشمند 53 ساله که در حال حاضر درزندان اوین تهران در بند ویژه روحانیون مخالف رژیم حبس شده است، ابتدا به مرگ محکوم شده بود که در دادگاه تجدیدنظر حکم او به 11 سال زندان کاهش یافت. او با اتهاماتی همچون توهین به رهبر حکومت،تبلیغ بر علیه نظام و حتی محاربه با خدا متهم شده بود که این جرم بر اساس قوانینایران حکم مرگ را در پی دارد.

بروجردی فرزند یک آیت الله برجسته است کهاز روح الله خمینی بنیانگزار انقلاب اسلامی در سال 1379 پشتیبانی نکرد.

بر اساس بیانیه سازمان عفو بین الملل،بروجردی در زندان تحت شکنجه قرار گرفته که در اثر آن دچار بیماری پارکینسون، دیابتو فشار خون بالا شده است. در هفته های اخیر وضعیت جسمی و سلامتی او رو به وخامت میرود.

مریم موذن فعال سیاسی که در قالب یککمپین برای اطلاع رسانی بیشتر در مورد وضعیت بحرانی آقای بروجردی تلاش می کند، میگوید: "در ایران مردم از رژیم مذهبی به ستوه آمده اند و متاسفانه به این دلیلتوجه کافی به سرنوشت این چهره مذهبی که به خاطر دیدگاه هایش زندانی شده است،ندارند. برخلاف روحانیونی که به خاطر دستیابی به قدرت با حکومت همکاری می کنند،آقای بروجردی با نقض حقوق بشر توسط حکومت بسیار مخالف است."

بر طبق گفته های موذن که قبلا به علتطرفداری از آقای بروجردی دستگیر و زندانی شده است، ارتباط آقای بروجردی با خارج اززندان قطع شده و ملاقات او با خانواده اش نیز محدود می باشد. افرادی که با آقایبروجردی و یا خانواده وی همکاری کنند، تحت تعقیب قرار می گیرند و گهگاه دستگیر وبازجویی می شوند. او می گوید آقای بروجردی از ناراحتی های قلبی و لرزش همیشگی دستو پا رنج می برد.

گروهی از روزنامه نگاران و فعالین برجستهحقوق بشر نامه ای سرگشاده در هشدار نسبت به وضعیت آقای بروجردی نوشته اند. بر اساسگزارش آژانس خبری مجموعه فعالان حقوق بشر ایران (هرانا) در این نامه آمده است: "کاظمینی بروجردی در معرض شکنجه های جسمیو روانی غیر انسانی قرار گرفته است تاوادار شود با امضای بیانیه ای عقاید خود را انکار نماید. آیت الله خامنه ای بهعنوان رهبر حکومت اسلامی و مسئول اصلی دادسرای ویژه روحانیت (که بروجردی را متهمکرده است) وظیفه اخلاقی، قضایی و قانونی دارد که در مورد شرایط آقای بروجردی توضیحمکتوب ارائه نماید و یا وی را آزاد کند."

دسترسی به سفارت ایران در لندن جهت ارائه نقطهنظری در این مورد امکان پذیر نیست.

اعلام نگرانی ۴۷ تن از روزنامه نگاران و فعالین حقوق بشری نسبت به وضعیت کاظمینی بروجردی

2011-10-07T20:03:00.001+01:00

خبرگزاری هرانا:

تهران- ۱ اکتبر ۲۰۱۱- با گذشت بیش از ۵سال از بازداشت آقای سید حسین کاظمینی بروجردی که به دلیل دفاع قاطعانه از منشور حقوقبشر سازمان ملل متحد و اعلامیه جهانی حقوق بشر زندانی گردید، وی دچار حمله قلبی شدیدشده و این بیماری منجر به آب آوردن ریه وی شده است. مقامات امنیتی به درخواست‌های مسئولینزندان اوین در ارتباط با لزوم بستری شدن ایشان در یک بیمارستان مجهز پاسخ رد داده‌اند.

آقای کاظمینی بروجردی به دلیل دفاع از جداییدین از حکومت در ایران و حمایت از برقراری صلح در خاورمیانه و از همه مهم‌تر فراخواندنمقامات ایران در پایبند بودن به تعهدات بین المللی، با گذشت بیش از ۱۸۲۵ روز متوالی،همچنان در حبس به سر می‌برد.

او در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۰۶ به شیوه بیرحمانه‌ایتوسط نیروهای امنیتی و یگان ویژه در منزلش سرکوب و دستگیر شد. اعضای خانواده و صد‌هاتن از هوادارانش که به عنوان سپر انسانی از او حمایت می‌کردند نیز همراه با او بازداشتگردیدند. نیروهای سرکوب گر مسلح به سلاح‌های کمری، گازهای اشک آور و میکروبی، شوکر،باتوم و ماشین‌های ویژه آب پاش برای متفرق کردن جمعیت بودند که به محل اقامت ایشانو تجمع کنندگان در خیابان‌های اطراف حمله ور شدند و با ضرب و شتم و مجروح ساختن بازداشتشدگان آن‌ها را به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل کردند. بازداشت شدگان در آنجا به شیوهبیرحمانه‌ای مورد بازجویی قرار گرفتند و در سلول‌های انفرادی حبس گردیدند. از آن زمانتاکنون آقای کاظمینی بروجردی به بد‌ترین شکل غیر انسانی تحت شکنجه‌های فیزیکی و روانیقرار گرفته است تا وادار شود اظهارنامه‌ای در انکار عقاید خود امضا کند.

تاکنون هیچ یک از مقامات مسئول حکومتی گزارشیا بیانیه‌ای در تشریح دلایل قانونی بر علیه آقای کاظمینی بروجردی و تایید برخورد غیرانسانی با وی ارائه نداده است. در داخل ایران نیز، اخبار مختلف در ارتباط با وضعیتاو برای مخاطبان رسانه‌ها سانسور می‌گردد.

آیت الله خامنه‌ای به عنوان رهبر حکومتو مسوول اصلی دادگاه ویژه روحانیت، وظیفه اخلاقی، قضایی و قانونی دارد که در مورد دلایلادامه بازداشت آقای بروجردی توضیح دهد و یا وی را آزاد نماید. همچنین ایران یکی ازامضا کنندگان منشور بین المللی حقوق سیاسی و شهروندی (ICCPR)می‌باشد که در ماده ۱۸ این منشور بر حق آزادی فکر، عقیده و مذهب شامل حق آزادی داشتنیا پذیرفتن و انتخاب یک مذهب یا یک عقیده تاکید شده است.

در پایان از همه سازمان‌های حامی حقوق بشربه ویژه دیده‌بان حقوق بشر و عفو بین الملل و پارلمان‌های اروپا و سایر کشور‌ها همچنینسازمان ملل متحد درخواست می‌کنیم که بیانیه جداگانه‌ای در راستای وادار کردن حکومتایران به آزاد ساختن آقای کاظمینی بروجردی و همچنین در کنار آن همه زندانیان عقیدتیو سیاسی انتشار دهند.

امضای تاییدکنندگان

۱- ویکتوریا آزاد، عضو سازمان عفو بین الملل، سوئد

۲- نازنین انصاری، روزنامه نگار، انتشارات کیهان، لندن

۳- پوتکین آذرمهر، فعال سکولار دموکراتیک، لندن

۴- دکترامیرفرشاد ابراهیمی، دکترای حقوق بشر و ژورنالیست، آلمان

۵- جمشید انور، مدیر سابق کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، سوییس

۶- سانیا آواز‌پور، عضو سازمان عفو بین الملل، آمریکا

۷- شهریار آهی، استاد علوم اجتماعی دانشگاه MIT،آمریکا

۸- دکتر حسین باقر‌زاده، نویسنده و فعال حقوق بشر، استاد سابق دانشگاه تهران

۹- دکترنسرین بصیری، فعال حقوق بشر، وبلاگ نویس

۱۰- بنفشه پورزند، فعال حقوق بشر، دختر زندانی سیاسی مرحوم سیامک پورزند، آمریکا

۱۱- دکتر بهیه جیلانی، دکترای جامعه‌شناس،فعال سیاسی، فرانسه

۱۲- دکتر مهرداد حریری، دکترای بهداشت دردانشگاه تورنتو، کانادا

۱۳- آرام حسامی، پرفسور علوم سیاسی و فلسفهدر کالج مونتگمری مریلند، رئیس انجمن سکولارهای سبز در واشینگتن، آمریکا

۱۴- شاهو حسینی، فعال سیاسی و سخنگوی حزبدموکرات کردستان

۱۵- مهدی حویزی، فعال حقوق بشر، کانادا

۱۶- عباس خرسندی، فعال سیاسی و زندانی سیاسیسابق

۱۷- تحریره دانش، پژوهشگر مستقل حقوق بشر

۱۸- دکتر عبدالستار دوشوکی، مرکز مطالعاتبلوچستان، انگلستان

۱۹- درویش رنجبر، معاون سابق سفیر جمهوریاسلامی، آمریکا

۲۰- حسن زارع‌زاده اردشیر، سخنگوی کمیتهدفاع از زندانیان سیاسی، کانادا

۲۱- ماندانا زند کریمی، رئیس سازمان اتحادزنان ایرانی، فعال حقوق بشر ایران، آمریکا

۲۲- مهندس حسن شریعتمداری، دبیر حزب کلاتحاد جمهوری خواهان ایران، آلمان

۲۳- فرد صابری، رئیس انجمن مهاجران لیبرالاستکهلم، سوئد

۲۴- دکتر رویا طلوعی، فعال حقوق بشر و زندانیسیاسی سابق، آمریکا

۲۵- اکبرعطری، فعال طرفدار دموکراسی و حقوقبشر در ایران، عضو تشکل دانشجویان ایرانی برای دموکراسی و حقوق بشر، آمریکا

۲۶- مهوش علاسوندی بختیاری، مادر جواناناعدام شده محمد و عبدالله فتحی، عضو کمپین علیه اعدام در ایران

۲۷- حسین علیزاده، معاون سفیر سابق سفارتجمهوری اسلامی در هلسینکی، فنلاند

۲۸- دکتر تامار عیلام، دکترای زبان‌هایایرانی، پژوهشگر دانشگاه عبری اورشلیم، مدرس زبان عبری در دانشگاه اورانیم اسرائیلو هامبورگ آلمان، اسرائیل

۲۹- دکتر ایمان فروتن، عضو هیات امنا وسخنگوی نهاد مردمی، عضو هیات امنا و سخنگوی S. O. S. IRAN۳۸

۳۰- پروفسور بیژن کریمی، عضو هیئیت امناینهاد مردمی، دانشگاه نیوهون، آمریکا

۳۱- روحی کاشفی، نویسنده و فعال حقوق بشر،ائتلاف بین المللی برعلیه خشونت در ایران (ICAVI)

۳۲- رویا کاشفی، رئیس کمیته حقوق بشر درانجمن پژوهشگران ایرانی

۳۳- رکسانا گنجی، فعال سیاسی

۳۴- مارلنا گنزالز، فعال حقوق بشر، آمریکا

۳۵- دکتر حسین لاجوردی، رئیس انجمن پژوهشگرانایران پاریس، فرانسه

۳۶- داریوش مجلسی، فعال سیاسی

۳۷- ناصر محمدی، روزنامه نگار، معاون سردبیرکیهان لندن، انگلستان

۳۸- پروانه مرادی، فعال حقوق بشر

۳۹- دکتر رضا مریدی، عضو پارلمان کانادا،معاون پارلمان کانادا در وزارت تحقیقات و نوآوری، کانادا

۴۰- محمد ملوان، کار‌شناس ارشد اقتصاد بینالملل و تجارت دانشگاه گرینویچ، انگلستان

۴۱- شکوه میرزادگی، نویسنده و کوشنده فرهنگی،آمریکا

۴۲- اسفندیار منفرد‌زاده، آهنگساز، نوازندهو کارگردان، آمریکا

۴۳- بهار نارنجی، وکیل بین الملل دانشگاهوست می‌نسترلندن و دانشگاه نانت فرانسه، انگلستان

۴۴- دکتر حسن نایب هاشم، فعال حقوق بشر،اتریش

۴۵- دکتر علیرضا نوریزاده، پژوهشگرو مدیرمرکز مطالعات ایران و اعراب در لندن، انگلستان

۴۶- رامین نیکو، فعال سیاسی

۴۷- ربکا ویتنوسکی، روزنامه نگار و وبلاگنویس، پژوهشگر مستقل مطالعات خاورمیانه

پیش زمینه

دشمنی حکومت با آقای کاظمینی بروجردی از۲۰ سال پیش آغاز شد، هنگامی که وی حمایت آشکار خود را از اعلامیه جهانی حقوق بشر اعلامکرد و به سو استفاده از قوانین مذهبی و مکتبی اعتراض می‌نمود. وی بنیادگرایی اسلامی،افراط گرایی و ترور را محکوم کرده و با انکار یهودستیزی، تعصبات دینی و دفاع از آزادیمذهبی، اجتماع پیروان ادیان مختلف اعم از شیعیان، سنی‌ها، یهودیان، مسیحیان، زرتشتیانو بهاییان را در قالب مراسم‌های نیایش رهبری می‌نمود. ایشان خواستار لغو مجازات‌هایاعدام و همچنین مجازات‌های بیرحمانه و غیر انسانی مانند شکنجه، سنگسار و شلاق گردید.او همچنین مراکز خیریه خدمات اجتماعی برای کمک به فقرا و مساعدت به قربانیان حوادثطبیعی برپا می‌ساخت و در عین حال کسب هر گونه درآمد شخصی از فعالیت‌های مذهبی را هموارهمحکوم می‌نمود.

فراخوان عمومی او با استقبال شمار کثیریاز هواداران مواجه گردید به طوری که تا پیش از بازداشت وی، اجتماعات مذهبی مستقلی کهبرپا کرد از لحاظ ابعاد و تعداد حاضرین بر مراسم‌های سازمان یافته حکومتی برتری یافت.

حکومت تا به امروز نتوانسته است او را ساکتنماید. ایشان از درون زندان نیز به عنوان یک ناظر حقوق بشر موارد نقض مقررات حقوق بشریو شکنجه‌های فیزیکی و روانی زندانیان را به گروه‌ها، سازمان‌ها و افراد مدافع حقوقبشر در سطح بین المللی گزارش می‌دهد. برخی از این موارد شامل عدم وجود بهداشت مناسبو مراقبت‌های پزشکی شایسته، سو تغذیه و قطع ملاقات‌ها و ارتباطات و تماس تلفنی زندانیانبا خانواده‌های خود می‌باشد. آقای کاظمینی بروجردی همچنین توجه جهانیان را به مجازاتزندانیان عقیدتی از طریق قرار دادن آن‌ها در بندهایی که قاتلین و تجاوزگران جنسی حبسشده‌اند، جلب می‌کند که حکومت با این ترفند آن‌ها را در معرض تهدیدهای فیزیکی و حملاتاتفاقی قرار می‌دهد که به تحریک بازجو‌ها و عوامل امنیتی اتفاق می‌افتد و علاوه براین زندانیان دچار مرگ تدریجی می‌گردند.

آقای کاظمینی بروجردی با وجود همه سختی‌هاکه از لحاظ روانی، احساسی و فیزیکی دچار شده است، همچنان در حمایت خود از حقوق بشرپابرجا و مصمم می‌باشد. به ویژه او یک مبارز و سخنگویی برای برقراری آزادی مذهبی وسیاسی، احترام به حقوق زنان و پایان دادن به تمام اشکال اعدام و سنگسار می‌باشد. اوبه طور پیوسته از استقرار عدالت اجتماعی حمایت می‌کند.

ترجمه گزیده ای از مقاله آقای مایکل لدین

2011-10-04T11:07:00.003+01:00

مقاله فوق نوشتار آقای مایکل لدین می باشد که به بررسی اوضاع ایران وسوریه پرداخته است. در بخشی از آن به موضوع آیت الله سید حسین کاظمینی بروجردی اشارهشده است که ترجمه آن در ذیل می باشد:

اگراوباما به طور جدی بخواهد از شهروندان بیگناه در مقابل حکومت های جنایتکاردفاع کند، باید به طور آشکار از یکی از چهره های قهرمان واقعی جهان، آیت الله کاظمینیبروجردی که بیش از پنج سال است زندانی شده و تحت شکنجه های سخت قرار گرفته است، حمایتنماید. او به طور شگفت آوری مبارزه خود را از درون زندان مخوف اوین در تهران همانندیک کمپین ادامه می دهد. وی هیچ جرمی مرتکب نشده است، گرچه مشخص است که به دلیل دفاعاز جدایی دین از حکومت، مدارا کردن با اقلیت های مذهبی و احترام به حقوق شهروندی مردمایران از دیگران متمایز می باشد. در روزهای اخیر با این که او دچار حمله قلبی شده،لیکن از مراقبت های پزشکی محروم مانده است. اگر او از بین برود، شاید ارابه بالدارهیلاری کلینتون، سوزان رایس و سامانتا پاور و بسیاری از ستایشگران آنها در سوگ مرگاین مرد نیکوکار خواهد نشست، کسی که تاکنون از سوی آمریکا حمایت ارزشمندی از وی بهعمل نیامد.

متن کامل مقاله به زبان انگلیسی

وخامت حال آقای بروجردی و خودداری مسئولین زندان از رسیدگی به وضعیت ایشان

2011-10-02T18:11:00.001+01:00

رهسا نیوز: شب گذشته آقای بروجردی در زنداناوین دچار حمله قلبی شده و به شدت دچار تنگی نفس گردید.

به گزارش خبرنگار رهسا نیوز، شب گذشته آقایبروجردی که در شرایط نامساعد جسمی‌و روحی در زندان اوین به سر می‌برد، دچار حمله قلبیشده و به شدت دچار تنگی نفس گردید لیکن پس از انتقال ایشان به بهداری زندان و انجاممعاینات و آزمایشات لازم، پزشک زندان مداوای ایشان را در بهداری زندان میسر ندانستهو خواستار تشکیل کمیسیون پزشکی و انتقال ایشان به یک بیمارستان مجهز در خارج از زندانشدند اما مسئولین دادگاه ویژه پاسخی نداده اند .

با توجه به سابقه بیماری قلبی و تنفسی ایشانکه در اثر تحمل شکنجه و دوره‌های طولانی مدت زندان انفرادی و همچنین تزریق آمپول‌هاو داروهای مشکوک به ایشان ایجاد شده است، این زندانی که دچار عوارضی چون ادم پاها گردیدهبود، از روز گذشته مبتلا به ادم ریوی هم شده است که تنگی نفس شدید را ایجاد کرده است.و ضروری و لازم است که ایشان سریعا در یک بیمارستان مجهز تحت درمان قرار گیرد.

مسولین زندان و همچنین دادگاه ویژه روحانیتکه مستقیما تحت نظر و دستور رهبری اداره می‌شوند مسئولیت جان این زندانی عقیدتی رابه عهده دارند.

عدم رسیدگی پزشکی به این زندانی در حالی ادامه دارد کهایشان در طی 5 سال حبس، تاکنون از مرخصی درمانیمحروم بوده است.

گفتگوی رادیو کوچه با خانم بنفشه پورزند در رابطه با نامه آقای بروجردی

2011-10-02T18:07:00.002+01:00

رادیو کوچه: روز چهارشنبه 21 سپتامبر کنفرانسی به نام«کنفرانس جهانی علیه تبعیض و ظلم» در حاشیه سازمان ملل متحد برگزار شد. در این کنفرانسکه چهار نفر از فعالان حقوق بشری ایرانی نیز شرکت کرده‌ بودند، پیرامون تبعیض‌های موجود در کشورهای مختلف و مسایل حقوق بشریسخنانی مطرح شد.

یکی از حاضران در این کنفرانس «بنفشه پورزند»فعال مدنی و حقوق بشر بود که در طی سخنرانی خود نامه‌ای را که نوشته سید حسین کاظمینیبروجردی است، را نیز خواند.

«سیدحسین کاظمینی بروجردی»، روحانی ایرانیو مخالف تئوری ولایت فقیه و دخالت دین در سیاست و طرفدار جدایی دین از دولت و بازگشتبه اصل دین سنتی است. وی فرزند ارشد ‏«سید محمد علی کاظمینی بروجردی» از روحانیون۵۰ ساله تهران است.

در نیمه شب یک‌شنبه 16 مهر 1385 نیروهایامنیتی به منزل آقای بروجردی وارد شده و وی را بازداشت کردند. وی پس از آن دوران محکومیتخود را در زندان اوین به سر می‌برد.

گفت‌و‌گوی من با «بنفشه پورزند» فعال مدنیو حقوق بشری است که نامه‌ای از آقای کاظمینی بروجردی را در این کنفرانس خوانده است.

خانم پورزند 21 سپتامبر کنفرانسی با نامکنفرانس جهانی مبارزه با تبعیض و ظلم در سازمان ملل متحد برگزار شد و شما یکی از کسانیبودید که در این کنفرانس یک نامه را خواندید. خواهشمندم توصیح دهید این کنفرانس باچه هدفی تشکیل شده و چه نامه‌ای را خواندید؟

نه در سازمان ملل بلکه در حاشیه سازمانملل گروهی که دفتر اصلی آن‌ها در ژنو در کنار سازمان اصلی سازمان ملل است و بسیار درمسایل حقوق بشر هم فعال بودند، اجلاسی را برقرار کردند. از آن‌جایی که کنفرانس «دوربان»که یکی از جنجالی‌ترین و تاسف‌بار‌ترین کنفرانس‌هایی بوده که خود سازمان ملل برگزارکرده و تبعیض‌های عجیبی بین اعراب و اسراییل و ممالک دیگر که با ممالک تروریست‌پرورهم‌کاری می‌کنند را ادامه داده است و این کنفرانس دوربان خودش مسئله بزرگی شده، برایهمین ارگان دیده‌بان سازمان ملل (UN Watch)این کنفرانس را به نام «ما یک رویا داریم» (تکه کلام دکتر مارتین لوترکینگ) را برگزارکردند و ادامه آن نام «اجلاس جهانی بر علیه تبعیض و ظلم» را قرار دادند.

یکی از جالب‌ترین برنامه‌ای بود که من درتمام سال‌های مبارزه حقوق بشری خود افتخار شرکت در آن را داشتم. سه نفر از دیگر هم‌وطنانعزیز دیگرمان هم آن‌جا بودند، با نام‌های «احمد باطبی»، «مارینا همت» و «ایرج کمال‌آبادی»که خواهرش در زندان است.

من به خاطر فعالیت‌های خودم، پدر و خانواده‌امدر آن‌جا بودم و از طرف طرف‌داران آقای کاظمینی بروجردی از من خواهش شده بود نامه‌ایکه ایشان شخصن به دست خود نوشته بودند را در آن جلسه بازخوانی کنم. نامه جالبی بودو خودم هم آن را ترجمه کردم. در آن روز کنفرانس که من سخن‌ران پنجم بودم نامه را درجمعی که نزدیک چهارصد نفر اعضای پارلمان و سنای کانادا، حقوق‌دانان، نویسندگان و افرادمختلف مطبوعاتی بین‌المللی که در آن‌جا حضور داشتند، خواندم. این نامه برد گسترده‌ایرا داشت و خوش‌بختانه مسئله‌ای را برای غیر‌ایرانی‌ها واضح کرد و این بود که نه تنهارژیم اهریمنی به ایرانی سکولار یا آزاده و زن، کارگر و نویسنده اجحاف می‌کند بلکه بهاعضای اهل بیت هم اجحاف می‌شود و آدم‌های آزاده‌ای که برای وطن و ایرانی بودن احترامقائلند را نیز زندانی و شکنجه می‌کنند.

وقتی این نامه را از یک «آیت‌اله» شنیدندخیلی برای‌شان جالب بود و من هم در تمام این سال‌ها از سال 2006 (1385) که جناب بروجردیرا دستگیر کردند پی‌گیر کار ایشان بودم و در هر اجلاسی که توانستم در مورد مسئله ایشانصحبت کردم.

مضمون نامه آقای بروجردی روی چه محوری بود؟

نامه کوتاهی بود اما روی چند نکته مهم دستگذاشته بودند. در یک پاراگراف اشاره کردند که دو هزار روز است ایشان را به بندهای مختلفبردند و در جاهای دیگر نامه از این‌که نتوانستند از نمایندگی قانونی برخورد باشند وخانواده خود را ببینند، نوشته بودند. این‌که تمام مملکت در حال زجر کشیدن است و متقبلخودخواهی‌ها و فساد این رژیم است، این‌که این‌ها از منابع طبیعی مملکت سواستفاده می‌کنندو پولی که متعلق به ملت ایران است را برای عملیات تروریستی و ادامه تحولات هسته‌ایاستفاده می‌کنند.

ایشان همه نکته‌هایی که هویت جمهوری اسلامیشده است را خیلی معقولانه توانستند در نامه یک صفحه‌ای کوتاهی که آماده کرده بودند،توضیح دهند.

سایر گروه‌هایی که در این کنفرانس شرکتداشتند از کدام از کشورها و با چه محوری بودند؟

خیلی جالب بود که از اوگاناد، یک خانم اولقور،خانم ژورنالیست فرانسوی که در مورد مسایل زنان در پاکستان صحبت می‌کرد، چند آقای سودانی،چینی و همین‌طور ویتنامی، یک خانم از راواندا، آقایی از سوریه، خانمی از زیمبابوه،همسر «دنیل پرل» (خبرنگاری که در 2003 در پاکستان سر بریده شد) و خانواده‌اش که ازنظر عاطفی پشتیبان این اجلاس بودند، از برمه، تبت، مصر، کوبا، ونزوئلا، کره شمالی درآن‌جا حضور داشتند و همه برای دو روز از صبح تا عصر نشستند به صحبت‌های هم‌دیگر گوشدادند، با هم اشک ریختند و واقعن جلسه‌ای گسترده و یکی از پر‌احساس‌ترین و باارزش‌ترینجلسه‌هایی بود که من در تمام عمرم در آن شرکت کرده بودم. دل‌سوزی که آن‌ها برای ملتایران داشتند، مطالبی که شنیده بودند و دستی که فعالان سیاسی این ممالک مختلف به سویما دراز کردند واقعن قلب من را پر از عشق کرد.

متن پیام آقای بروجردی به شصت و ششمین اجلاس سالیانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد

2011-10-02T18:01:00.001+01:00

جناب آقای دبیر کل و روسای محترم ممالکدنیا که در این اجلاس بزرگ اجتماع کرده اید،

وضعیت انسانها در حکومت استبدادی حاکم برایران، آن چنان اسفناک و دلخراش است که اگر سرکوب دائم و فراگیر نیروهای امنیتی و نظامینبود، هر آیینه ملل جهان بیشتر به اجزای قساوت و جنایت و خباثت دیکتاتوری دینی، آگاهمی گشتند.

به عرض شما مسئولین محترم و مدافعین حقوقبشر می رسانم که بدانید که ملت مظلوم ایران، از حقوق اولیه خود محروم هستند و همه سرمایهها و ذخائر طبیعی آنها برای ایجاد سنگرهای تبلیغی و توسعه طلبانه مدعیّان مذهب، خرجمی شود. امواج فقر و نداری و بیماری و درماندگی، فضای کشورمان را فرا گرفته و سانسوربی وقفه ، مانع انتشار مناسب اخبار و احوال این رعیت غریب شده است.

ای شریعتمداران در هر یک از ادیان آسمانی،

به داد ملّتی برسید که سی و دو سال قبل،به نام خداوند آنها را فریب دادند و تخت و تاج را با اسلام سیاسی، معاوضه کردند. اکنونخدا زدگی و معنویت گریزی در تمامی سطوح جامعه ما رشد کرده و به یقین آینده را به مخالفتکامل آحاد جامعه با معنویات و الهیات می کشاند.

اکنون که امید به گسترش دموکراسی جهان اسلامرا فرا گرفته است و ارزش های حقوق بشری و انسانی در جوامع منطقه رو به نهادینه شدنمی رود، حمایت بین المللی از حرکت و مبارزات مردم ایران در دستیابی به حق حاکمیت خویشمی تواند در دفع بحرانهای منطقه و جهان بسیار موثر باشد.

این پیشوای زندانی نزدیک به دو هزار روزاست که به خاطر مخالفت با تداخل دیانت با سیاست، در زندان های مخوف و شکنجه گاه هایایران قرار دارد و در طول این ایّام طولانی، به دور از درمان و وکیل بوده و خانوادهاش مورد آزار هیئت حاکمه زورگو قرار گرفته اند، اینک در انتظار اقدام موثر شما در حمایتاز ملت تحت ستم ایران می باشد.

سید حسین کاظمینی بروجردی

زندان اوین ، شهریورماه 1390

سپتامبر 2011

تهدید خانواده آقای سید حسین کاظمینی بروجردی و ممنوع الملاقات شدن ایشان

2011-09-18T07:07:00.002+01:00

خبرگزاری هرانا:خانواده آیت الله کاظمینی بروجردی صبح امروز از ملاقات با وی منع شده و از سوی مسئولین نیز مورد تهدید قرار گرفتند.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، صبح روز شنبه، مورخ ۲۶ شهریور، ۱۳۹۰، هنگامی که اعضای خانواده آقای بروجردی برای ملاقات به زندان اوین مراجعه کردند، با ممانعت مامورین مواجه شدند.

اعضای خانواده به این اقدام غیر قانونی اعتراض نمودند، لیکن مسئولین ضمن بی اعتنائی کامل از ارائه هرگونه توضیحی خود داری نمودند.

به گزارش یکی از حاضرین، با ادامه یافتن و شدت گرفتن مشاجره بین خانواده آقای بروجردی و مامورین، یکی از آنها مدعی شد که این دستور از طرف مسئولین دادگاه ویژه روحانیت صادر شده است. وی همچنین مدعی شد که اگر اطلاع رسانی درباره وضع کاظمینی بروجردی ادامه یابد، عده دیگری از هواداران ایشان بازداشت خواهند شد.

نامه سرگشاده خانواده آقای سید حسین کاظمینی بروجردی به گزارشگر ویژه سازمان ملل، آقای دکتر احمد شهید

2011-09-11T06:47:00.002+01:00

جناب آقای دکتر احمد شهید

گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ایران

درود یک خانواده داغدار ایرانی را پذیرا باشید

همانطور که استحضار دارید، آقای سید حسین کاظمینی بروجردی صرفا بهدلیل ابراز عقاید خود از جمله لزوم جدایی دین از دولت و نفی احکام خشن دینی ازجمله سنگسار، قطع اعضاء ... مدت 5 سال است که با حکم دادگاه ویژه روحانیت درایران، تحت بازداشت و شکنجه های مستمر قرار دارد. تاکنون برخی از اخبار پیرامونشیوه بازداشت خشونت بار، محاکمات مخفی و اعمال شکنجه های روحی و جسمی ایشان درزندان، از طریق رسانه های بین المللی و سازمان های مدافع حقوق بشر منتشر شده است.همچنین وضعیت بحرانی، بیماری های مزمن و سوء قصدها علیه جان ایشان در زندان، همگیدر بیانیه ها و گزارش های نهادهای مدافع حقوق بشر و خبرگزاری ها موجود است که مجالتکرار آنها در این نامه مختصر نمی باشد.

لازم به یادآوری است که تاکنون با وجود نوشتن نامه های متعدد به تمامیمسئولین قضائی و مقامات بلندپایه حکومتی در ایران متاسفانه نه تنها هیچ اقداممؤثری صورت نگرفته بلکه وضعیت ایشان روز به روز وخیمتر نیز گردیده است!

مراجعات ما به وکلای سرشناس مدافع حقوق بشر در ایران از جمله سرکارخانم دکتر شیرین عبادی (برنده جایزه صلح نوبل)، سرکار خانم دکتر گیتی پورفاضل وآقای دکتر عبدالفتاح سلطانی فاقد نتیجه بود، چرا که مسئولین دادگاه ویژه روحانیت،هیچگاهاجازه وکالت این پرونده را به آن وکلا نداده اند و نتیجتا تلاش های آنها برای رویتمحتویات واقعی پرونده، جهت دفاع از آقای بروجردی و نجات ایشان از مرگ تدریجی درزندان، عقیم ماند!

در ملاقاتی که ماه گذشته با آقایان رازینی و قدیانی از مسئولین دادگاهویژه روحانیت داشتیم صراحتا اعلام نمودند: "تصمیم گیری در مورد این پرونده ازعهده این دادگاه خارج است و آقای خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی، شخصا در این بارهتصمیم می گیرد! "

مسئولین مربوطه در برابر این سوال که " اگر مسئولین جمهوریاسلامی ایران مخالف دیدگاه ها و فعالیت های صلح طلبانه آقای بروجردی هستند، چرااجازه نمی دهند ایشان از ایران مهاجرت نماید؟ " پاسخی جز تهدید و فحاشینداشتند!

از آنجا که برخورداری از امکانات درمانی حق هر زندانی بیمار می باشد،مسئولین دادگاه ویژه روحانیت در جواب درخواست های مکرر ما برای اعطای مرخصی درمانیبه آقای بروجردی تاکید نمودند که: "بازداشت بروجردی در سال 1385 و ادامهبازداشت او، همگی به فرمان رهبری بوده و ما تنها در صورتی می توانیم موضوع مرخصیدرمانی ایشان را نزد رهبر انقلاب یادآور شویم که او طی یک مصاحبه تلویزیونی، ازعقاید و اقدامات خود ابراز پشیمانی كرده و از رهبر انقلاب تقاضای عفونمايد!". آنها صراحتا اعلام کردند که "اگر بروجردی اسلام ما را نپذیرد وخدا را به آن شکلی که ما می پرستیم قبول نکند، شرایط سخت تری نیز در انتظار اوست وممکن است برای او محاکمات و مجازات های جدیدی نیز در نظر گرفته شود! "

درد دل زندانیان عقیدتی سیاسی و خانواده های آنها بسیار زیاد است، ولیبیان جزئیات آن به خاطر مسائل امنیتی و تهدیدهای موجود، بدون حضور گزارشگر ویژه ایاز طرف سازمان ملل در ایران، ممکن نمی باشد. ما خانواده زندانیان، علاوه بر همهزجرها و محرومیت هائی که تاکنون متحمل شده ایم، همواره به عنوان ابزاری برای وادارکردن زندانیان به توبه و اعتراف های ساختگی، تحت فشارهای غیر انسانی قرار داشتهایم، تا جائی که آنها حتی از آزار جنسی ما نیز ابائی نداشته اند!

جناب آقای دکتر شهید گرامی

پیام آقای بروجردی به حضرتعالی این است که : "گرچه مسائل حقوقبشری، فرا دینی است، ولی از آنجایی که جناب آقای شهید قبلا وزیر خارجه کشوریمسلمان نشین بوده است، انتظار می رود شرایط خاص حاکم بر ایران و استبداد مذهبیفزاینده ناشی از حکام دیکتاتور و دروغگوی تهران را مد نظر قرار داده و جامعه جهانیرا به یاری ملتی که قربانی اسلام سیاسی شده اند فرا بخواند."

همچنین در صورت بازدید حضرتعالی از بند مخوف ویژه روحانیت اوین، ایشانآمادگی دارد تا شکایتنامه ای جامع از گردانندگان فعلی حکومت در اختیار شما قراردهد که در آن دادخواست، به وعده های دروغین دستگاه حاکمه ایران برای فریب افکارعمومی در برپائی این حکومت و موارد بارز نقض گسترده حقوق بشر طی سه دهه حکومت دینیاشاره شده است. همچنین با توجه به سوء استفاده از باورهای دینی مردم توسط برخی ازروحانیون بلندپایه حوزه های علمیه و مراجع تقلید دینی از جمله آقایان مکارمشیرازی، نوری همدانی و مصباح یزدی که همواره غارتگری و استثمارگری حکام تهران رااز دیدگاه شرعی و حقوقی توجیه کرده اند، شکایتنامه ای را نیز علیه آنها با شمامطرح خواهند نمود. لازم به ذکراست دادخواست های مستند مذکور در دادگاه های بینالمللی، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد و نهادهای جهانی مدافع حقوق بشر قابلپیگیری است.

با سپاس و امید به اقدامات فوری و موثر حضرتعالی

خانواده سیدحسین کاظمینی بروجردی ، شهریور 1390، سپتامبر 2011

گفتاری در رابطه با فراخوان آقای بروجردی از وکلای بین المللی مدافع حقوق بشر

2011-08-26T16:10:00.001+01:00

مقاله ای از خانم لاله مؤذن زاده

رهسا نیوز: کار و حرفه هر وکیل منصف، حمایت و حراست از حقوق موکل است. آنگاه که موکل توان و امکان دفاع از حقوق قانونی خود را نداشته باشد، لاجرم دست به دامان وکیلی عادل میشود تا در عرصه حقوقی حق وی را مطالبه نماید. بنابر این به منظور تحقق خواسته های آزادی خواهانه ملت ایران و پی گیری حقوق پایمال شده آسیب دیدگان استبداد مذهبی در طی ۳۳ سال گذشته، در گام نخست باید طرح دعوی توسط وکلای مستقل و خبره به منظور ارجاع به محاکم قضایی و وجدانی بشریت انجام شود.

در این راستا با توجه به فضای بسته و ناعادلانه قوه قضائیه رژیم حاکم بر ایران و انسداد ابواب پیگیری های حقوق زندانیان سیاسی و عقیدتی، لازم است که وکلای بشر دوست و فعال در زمینه حقوق بشر، فکری اساسی در جهت استمداد و نجات جان آنها نمایند. مثلا با ایجاد کانونی مستقل و متشکل از وکلای مجرب و خیرخواه، به جمع آوری اسناد و دلائل نقض فاحش حقوق زندانیان بپردازند و این مدارک را رسما به نهادها و مراکز احقاق حق بین المللی ارائه دهند.

این فراخوان ندائی است به تمامی وکلا تا با توجه به تعهدات و سوگندهای حرفه ای خود در حالی که شاهد نقض مستمر و سیستماتیک حقوق بشر در ایران هسنند آرام نگیرند و احساس مسئولیت نمایند.

و از سوی دیگر خواست آقای بروجردی جدائی دین از دولت است که قبل از ایشان هم از سوی برخی شخصیت های برجسته عنوان شده و یک ضرورت انکار ناپذیر در حیات سیاسی و اجتماعی مردم ایران می باشد، بزرگانی مثل آیت الله سید حسین طباطبایی بروجردی و آیت الله سید کاظم شریعتمداری وآقای شاپور بختیار و …. در زمان خود مدافعین این فکر بودند. امروز آقای بروجردی پس از دو دهه مبارزه و تلاش در راه تبلیغ و نشر این اندیشه و در حالی که پنجمین سال حبس خود را سپری کرده است با همه وجود بر مواضع خویش پا فشاری می کند و در این راه پدر و مادر خود را از دست داده و خانواده اش آواره و هوادارانش در فشار هستند. به جاست که از سوی وکلای بین المللی و جامعه جهانی، خواست ایشان به عنوان یک نیاز حیاتی برای آزادی ایران دنبال شود. هر نوع کمک به ایشان به منزله پاسداشت همه زحماتی است که بزرگان گذشته در راه تحقق صلح و نفی استبداد دینی و گسترش دموکراسی متحمل شده اند.

اکنون نیاز فوری به تصویب قطعنامه ای لازم الاجرا برای حذف دین از حکومت بیش از هر زمان دیگر حس می شود. همان طور که ایشان در نامه ای که از درون زندان خطاب به شانزدهمین اجلاس حقوق بشر اشاره کرده بودند:

“جامعه جهانی یک مجموعه به هم پیوسته است و حل بحران های فرا منطقه ای و برقراری دمکراسی و صلح در سراسر دنیا، بدون تشریک مساعی همگان مقدور نخواهد بود. لذا انتظار می رود سریعا کمیته ای از حقوقدانان و کارشناسان بین المللی تشکیل شود که با استناد به شواهد و مدارک واقعی از آنچه در ایران و خاورمیانه می گذرد، نتایج سوء ناشی از حاکمیت دینی را بررسی نموده و راهکارهای عملی جهت صدور قطعنامه ای در سازمان ملل متحد، با موضوع جدائی دین از حکومت را پیگیری نمایند”.

و از آنجا که قطعنامه های سازمان ملل ابتدا با پیشنهاد اعضای آن سازمان به عنوان پیشنویس تنظیم می شود و برای طرح چنین موضوعی لازم است که یک وکیل بین المللی از طرف ایشان و سایر زندانیان مخالف استبداد دینی، این درخواست را با دولتها و نهادهای ذی نفوذ مطرح کنند باشد که اینگونه تلاشها گامی موثر در گسترش آزادی، صلح و دموکراسی در جهان باشد.

نهمین سالگرد شهادت فرزند بیست و ششم امام سجاد، آیت الله العظمی سیّد محمّد علی کاظمینی بروجردی

2011-08-18T10:39:00.002+01:00

سحرگاه 27 مرداد، نهمین سالگرد شهادت عالم بزرگ، مرجع مظلوم، آیت الله العظمی سیّد محمّد علی کاظمینی بروجردی را با قلوبی پر از رنج و جگرهایی تفتیده و دلهایی مملو از غصه گرامی می داریم.

تمامی سلّولهای درونی آن سیّد مستند، افشاگر عصبیّت اجدادی بود و از تهدیدهای مدام و پیاپی نمی ترسید، به کرّات به مخاطبین خود می گفت: آمده اند تا مرا بخرند، ولی به آنها غضب کرده ام، مرا به نابودی خوانده اند و به همگان می گویم که آمده ایم برای رفتن و نیامده ایم برای ماندن. اگر فرزند امامان حقّه هستم به راهشان و طریقه ی رفتنشان می روم و اگر ناخَلفم، در ناز و نعمت می خرامم و قالب تهی می کنم، و در آخر همان شد و سر انجام در سحرگاه 27 مرداد 1381، مستبدان و جنایتکاران و گرگان روزگار حاضر به تحمل وجود این بزرگوار نشدند و در بیمارستان مدائن تهران، نفسی را قطع کردند که در طول حیاتش حاضر به بیعت با آنها و غیر حق نگردید.

یادش گرامی

درخواست آقای سید حسین کاظمینی بروجردی از وکلای بین المللی مدافع حقوق بشر

2011-08-14T11:31:00.000+01:00

وكلاي بين المللي مدافع حقوق بشر؛

سلام اين زنداني خواهان جدائي دين از حكومت را از شکنجه گاه اوین بپذيريد

همانطور که استحضار دارید زندانيان عقيدتي سياسي در ايران به دلايلي از قبيل اعتراض به نقض گسترده حقوق بشر و دفاع از صلح، ‌آزادي و دمكراسي، بازداشت می گردند. سپس در دادگاه هاي فرمايشي بر پايه كيفرخواست هاي ناعادلانه و بدون حضور وكلاي آزاد و خبرنگاران مستقل محاكمه می گردند. رسانه هاي خبري و جرايد وابسته به حکومت نيز با انتشار اخبار دروغ و شايعات بي اساس همواره آنها را مورد ترور شخصيت قرار می دهند.

این زندانیان بی پناه به دليل پايداري بر اعتقادات بحق و صلح طلبانه شان، شكنجه هاي جسمي و روحي بسياري را در بندهاي انفرادي و عمومي متحمل می شوند و عوامل حکومتي براي وادار کردن آنها به اعتراف هاي ساختگي در زندان، انواع فشارهاي شكننده را وارد می آورند به طوری که به انواع بيماریهاي حاد و مزمن مبتلا گردیده و صدمات جسماني جبران ناپذيري بر اعضا و جوارحشان وارد شده است و به هيچ عنوان مصونيت جاني ندارند. چنین موارد سنگين نقض حقوق بشر، در حالي صورت مي گيرد كه مسئولين حکومت ايران از ورود گزارشگران ويژه حقوق بشر سازمان ملل متحد و ناظران بين المللي حقوق بشر به ايران ممانعت به عمل مي آورند.

اینجانب بار ديگر از جامعه جهاني و تمامي وكلاي بين المللي مدافع حقوق بشر، درخواست مي كنم كه هرچه سريعتر وكالت بنده و ديگر زندانيان عقيدتي سياسي در ايران را برعهده گيرید و گزارش محروميت از حقوق قانوني و شكنجه هاي وارده بر ما را كه در خفقان و بايكوت خبري محصور شده، به اطلاع رسانه هاي آزاد جهان برسانید و از طريق نهادهاي عالي قضائي و مجامع بين المللي به وي‍ژه سازمان ملل متحد، شكوائيه هاي ما را رسما پيگيري نمائید.

زنداني مخالف استبداد ديني

سيد حسين كاظميني بروجردي

ایران ، زندان اوين ، مرداد ماه 1390

افزایش نگرانی از وضعیت زندانهای ایران

2011-08-13T07:14:00.002+01:00

گزارش فوق بیان کننده وضعیت وخیم و نگران کننده زندانهای ایران می باشد. در بخشی از آن به وضعیت یکی از هواداران آقای بروجردی، اشاره شده است؛

رویا عراقی از طرفداران آیت الله کاظمینی بروجردی است که چهار ماه در زندان اوین بوده که دوماه آن را در سلول انفرادی سپری کرده است. آیت الله سید محمد حسین کاظمینی بروجردی روحانی مخالف تئوری ولایت فقیه است که او نیز اکنون زندانی است.

رویا عراقی در ادامه می گوید: “بعد مرا به یک سلول انفرادی بردند و تمام لباسهایم را درآوردند و به طور کامل بازبینی بدنی کردند. یک لباس نازک به من دادند با یک پتوی کثیف ولی عینکم را به من ندادند و وسایل بهداشتی هم وجود نداشت. هفته اول بشدت مریض بودم و خونریزی داشتم و به بیماری‌های عفونی دچار شدم. ما نمی‌توانستیم دستشویی برویم هر چقدر به در می کوبیدم در را باز نمی کردند بخصوص شب‌ها، وقتی هم می‌آمدند داد می زدند که شما حق ندارید در بزنید و حق ندارید زود به زود دستشویی بروید. من دراین سلول دچار تنگی نفس شدید شدم به طوری که فکر می کردم نفسم قطع می شود و هر چه به در کوبیدم که مرا حداقل کنار یک پنجره ببرند تا بتوانم نفس بکشم، گفتند بازجویت اجازه نمی دهد و من صدای مردی را شنیدم که می‌گفت اصلا به او محل نگذارید و در را باز نکنید، بگذارید در همان حالت بماند. تا این که من بیهوش شدم، وقتی به هوش آمدم نمی‌دانستم چه مدت بیهوش بودم و چه بلایی بر سرم آمده است.” خانم عراقی که به همراه تعداد دیگری از هواداران آقای بروجردی در سال 88 بازداشت شده بود، از مشاهدات خود از وضعیت زندان ازلحظه ورود به زندان به یورونیوز می گوید: “اول ما را بردند به سلولی که یک هفته آنجا بودیم. آن سلول بسیار کثیف و متعفن بود و یک توالت فرنگی داشت پر از کثافت که بوی تعفنش همه جا را گرفته بود. در سلول دوربین مدار بسته هم داشتند و ما را نگاه می کردند. سه چهار نفر را در این سلول انداختند به طوری که حتی جای دراز کشیدن هم نبود و باید جلوی همدیگر و جلوی دوربین مدار بسته دستشویی می رفتیم. این سلول کثیف و تاریک هیچ پنجره ای به بیرون نداشت و حتی دریچه ای نداشت که هوا تهویه شود.”

متن کامل گزارش:

درروزهای اخیر، دوزندانی کرد درزندان مهاباد جان سپردند. بنابرگزارش آژانس خبری موکریان، علی اشکان زندانی عادی براثر سکته قلبی در شامگاه شانزدهم مرداد در بهداری زندان درگذشت. یک روز پس از آن خبات احمدی زندانی سیاسی، که گفته می شود از ناراحتی اعصاب رنج می برده، در همان بهداری زندان جان می بازد.

پیش ازآن در خرداد ماه گذشته هدی صابر زندانی سیاسی عقیدتی پس از چندین روز اعتصاب غذا بدلیل بی توجهی مسئولان زندان جان سپرد.

مسئله مرگ های مشکوک و یا مرگ های ناشی از فشار و شکنجه های روحی و جسمی در زندانهای جمهوری اسلامی، بویژه در یک دهه اخیر همواره مورد انتقاد فعالان حقوق بشر در داخل و در سطح بین الملل بوده است. این در حالی است که غلامحسین اسماعیلی، رییس سازمان زندانهای ایران در گفتگویی با خبرگزاری مهر، وجود شکنجه در زندانها را رد کرده و گفته است: “شکنجه در زندانهای ایران یکی از دورغ‌های شاخدار است. در زندانهای جمهوری اسلامی شکنجه معنا و مفهوم ندارد و این از افتخارات زندانها است.”

محمد مصطفایی وکیل دادگستری در واکنش به این گفته رییس سازمان زندانهای ایران به بخش فارسی یورونیوز گفت: “از آنجایی که ایشان وابسته به حکومت هستند، زمانی ما می توانیم اظهارنظر های ایشان را مستند بدانیم که مخالف این نظرات وجود نداشته باشد. در حالیکه ما شاهد آن هستیم که زندانیان بسیاری از وضعیت بد و شرایط نامناسب خود در زندانها شکایت دارند. در چهار ماه و نیم گذشته فقط حدود صد هزار نفر را برای جرایم مواد مخدر بازداشت کرده اند و در کل در این مدت حدود سیصد هزار زندانی وارد زندانها شده اند. این سیصد هزار زندانی در کجا نگهداری می شوند؟ آیا تمام حقوق آنها رعایت می شود؟ آیا آنها براحتی می توانند با خانواده هاشان ملاقات داشته باشند و یا امکانات زندان برای تماس تلفنی آنها به دلیل کثرت میزان زندانیان، کافی است؟”

محمد مصطفایی در ادامه می افزاید:“اگر زندانی ازهمین حداقل امکانات محروم باشد و یا اگر آنگونه که نمایندگان مجلس در دیدار از زندان ها مشاهده کردند، برای دو نفر از یک پتو استفاده شود و فضای لازم را برای زندگی نداشته باشند، همه اینها از مصادیق بارز شکنجه است . بنابراین از همین جا می توان نتیجه گرفت که آنچه رییس زندانها در مورد نبود شکنجه می گوید یک دروغ شاخدار است”.

شرایط بهداشتی و درمانی در زندانهای قزل حصار و اوین

زندان قزل حصار یکی از بزرگترین زندانهای ایران است که در آن هزاران زندانی نگهداری می شوند و از هشت اندرزگاه تشکیل شده است.

یکی از زندانیان سابق، علی کانتوری فعال مدنی و سیاسی چندین ماه را در این زندان به سر برده است. او به دلیل شرکت در فعالیت های اعتراضی دانشجویی به پانزده سال حبس تعزیری محکوم می شود.

علی کانتوری که اکنون در آلمان اقامت دارد، در مورد شرایط نگهداری زندانیان، وضعیت بهداشتی و درمان سلولی که در آن بوده، به یورونیوز می گوید: “من در اندرزگاه سه سالن پنج بودم و می‌گفتند یکی از بهترین جاهای زندان است، اما پر از مشکلات بود از جمله اتاق‌های بسیار کوچک در حدود شش متر با زندانیانی حدود ده و حتی پانزده نفر. در جایی به این کوچکی و هیچ امکاناتی وجود نداشت. وقتی ده دوازده نفر در یک جای شش متری زندگی کنند، اوضاع مشخص است.

شپش یکی از مشکلات اساسی آنجا بود و هر چه زندانیان سعی می کردند بهداشت را رعایت کنند باز هم این مشکل وجود داشت. در غذاها سویایی می‌ریختند که من فقط آن را در کارخانجات تولید علوفه دام دیده بودم و اتفاقا حساسیت‌های شدید پوستی ایجاد می کرد. هفته ای یکی دو بار هم خورش می‌دادند ولی ما گوشتی در آن نمی دیدیم و من در کل، شش ماه شاید حدود صد گرم گوشت هم ندیدم.”

علی کانتوری در ادامه می گوید: “به طور رسمی، زندانی یک روز در میان، اجازه حمام دارد اما از آن جایی که حمام بعد از آمار عصر است یعنی از ساعت شش و هفت بعد از ظهر تا ساعت 9 بود، خیلی وقتها اصلا نوبت به زندانی نمی رسید و به طور متوسط فقط هفته ای دو بار می توانستم حمام کنیم آن هم فقط سه دقیقه. این مشاهده عینی من است اما شاید سالن‌های دیگر از این بدتر یا بهتر بود.

هر سالن حق دارد هر هفته در یک روز خاص پنج یا شش زندانی را به بهداری ببرد. در سالن ما که بیش از دویست نفر جمعیت داشت، مسئول بهداری بخش که خود یک زندانی بود، فقط حق داشت پنج نفر را به بهداری ببرد. حال سوال اینجاست که اگر با یک سرماخوردگی سی نفر مریض شوند آیا فقط پنج نفر باید به بهداری بروند؟

داروهایی که می دادند نیز کافی نبود و من آنجا یک ماه و نیم سرفه می‌کردم و ریه هایم آسیب دید و در نهایت تبدیل به آسم شد و تازه بعد از یک ماه و نیم مرا دکتر بردند.”

زندان اوین یک از زندانهای بزرگ ایران است که در منطقه سعادت آباد تهران واقع شده و مسئولان جمهوری اسلامی ازان به عنوان اندرزگاه موقت نام می برند . اما بسیاری از زندانیان به مدت طولانی درآن نگهداری می شوند . این زندان که بندهایی از آن زیر نظر قوه قضائیه اداره می شود، به دلیل اعدام های دستجمعی زندانیان سیاسی در سال 67 بسیار شناخته شده است.

خانم عراقی که به همراه تعداد دیگری از هواداران آقای بروجردی در سال 88 بازداشت شده بود، از مشاهدات خود از وضعیت زندان ازلحظه ورود به زندان به یورونیوز می گوید: “اول ما را بردند به سلولی که یک هفته آنجا بودیم. آن سلول بسیار کثیف و متعفن بود و یک توالت فرنگی داشت پر از کثافت که بوی تعفنش همه جا را گرفته بود. در سلول دوربین مدار بسته هم داشتند و ما را نگاه می کردند. سه چهار نفر را در این سلول انداختند به طوری که حتی جای دراز کشیدن هم نبود و باید جلوی همدیگر و جلوی دوربین مدار بسته دستشویی می رفتیم. این سلول کثیف و تاریک هیچ پنجره ای به بیرون نداشت و حتی دریچه ای نداشت که هوا تهویه شود.”

فشارهای روحی و جسمی

کمپین بین المللی حقوق بشر در هفته گذشته در گزارشی تفصیلی از مرگ در زندانهای جمهوری اسلامی نوشته است: “ضرب و شتم زندانیان، مخفی کاری مقامات مسوول قضایی و امنیتی در رابطه با روندی که به مرگ افراد یاد شده انجامیده، تلاش برای سرپوش گذاشتن و انحراف از اصل آنچه واقع شده، خلق روایتی جعلی از مرگ زندانیان از جمله دیگر مشترکاتی است که در بسیاری از پرونده های یاد شده دیده می شود.”

علی کانتوری زندانی سیاسی سابق در مورد شکنجه های روحی که در زندان به او وارد شده می گوید: “مگر شکنجه چه تعریفی دارد؟ کسی که بهداشتش و خورد و خوراکش رعایت نمی شود، کسی که خصلتهای انسانی از جمله احساساتش نادیده گرفته می‌شود و نمی تواند با مادر یا همسرش صحبت کند، این شکنجه نیست؟ مگر انسان با چه چیزی زنده است؟ وقتی اینها را از انسان بگیرید، همین بزرگترین شکنجه است. شکنجه خیلی وسیع تر از این حرفها است و مواردی که من مطرح کردم جزو شکنجه است. آنجا نه تنها سقف استاندارد بلکه حتی کف استاندارد هم رعایت نمی‌شود.”

آقای کانتوری در ادامه می افزاید: “جمهوری اسلامی برای برون رفت از بحرانهایی که همیشه داشته و دارد، زندانیان را مجبور می کند جلوی تلویزیون بنشینند و مصاحبه کنند. سوال من این است که کدام آدم عاقلی آگاهانه و داوطلبانه جلوی دوربین می نشیند و به کار نکرده، اعتراف می‌کند؟ پشت این اعتراف نصیحت بوده یا وعده و وعید خام؟ پشت این اعتراف شکنجه و فشار روحی است، فشار به خانواده و سلول انفرادی و اتاق فنی است. آنجا کارشناسان وزارت اطلاعات آموزش دیده‌ای هستند و آگاهانه شکنجه هایی می‌دهند که خودآگاه زندانی از بین می‌رود و آنچه از او بخواهند انجام می دهد.”

اتاق فنی بگفته زندانیان سابق، اتاقی است که یک عده بازجوی متخصص، هدفمند و روشمندانه زندانی را شکنجه می کنند تا هر کاری می‌خواهند زندانی انجام دهد.

در مورد شکنجه های جسمی که گاه به گفته زندانیان سیاسی در این اتاق های فنی اعمال می شود احمد باب فعال سیاسی کرد به یورونیوز می گوید: “آنچه من برای شما تعریف می کنم، متعلق به زندان اطلاعات مریوان و سنندج است. آنجا به کف پا تا حد مرگ شلاق می زدند. همان شب اول در اطلاعات مریوان برای من سناریویی درست کردند و گفتند تو را اعدام می‌کنیم. مرا بردند به یک اتاق و طنابی هم آویزان کردند و یک صندلی زیر پایم گذاشتند و من پنجاه دقیقه روی آن طناب بودم و آنها می‌گفتند باید اعتراف و با ما همکاری کنی. دیگر این که سه شبانه روز نمی گذاشتند اصلا بخوابم و چشمانم باد کرده بود از بی خوابی. پنج تا از دنده هایم شکسته بودند وآثار سیگار هنوز روی بدنم مانده است.”

احمدباب فعال سیاسی کرد که 195 روز در زندان و تحت شکنجه بوده در ادامه می افزاید: «من حدود پنج ماه در سلول انفرادی بودم و حدود چهار ماه و بیست روز زیر شکنجه. وقتی از انفرادی بیرون آمدم 33 کیلو وزن کم کرده بودم و هنوز بعد از یک سال آثار شکنجه روی بدنم مانده است. حتی داخل انفرادی با اسلحه تهدید می‌کردند که اگر با ما همکاری نکنی، به تو تجاوز می‌کنیم.»

حقوق زندانیان از نگاه حقوقدانان

بسیاری از وکلای دادگستری و حقوقدانان براین نظرند که آنچه در زندانهای ایران رخ می دهد، ناشی بی توجهی مسئولان به آیین نامه زندانها و تفکیک حقوق زندانیان با جرائم مختلف است. احمد بشیری، وکیل دادگستری در تهران به یورونیوز می گوید: “یک زندانی بجز اینکه زندانی هست، بقیه حقوق انسانی را داراست، ازجمله مرخصی رفتن براساس آیین نامه زندانها برای زندانیهای مختلف برحسب درجات محکومیت هایی که دارند دراین آیین نامه تعیین شده است. بعضی از زندانیان براساس مسایل امنیتی زندان مرخصی داده نمی شود و بعضی ها هم تقریبا در مرخصی دائم زندگی به سر می برند. یعنی کسانی که در محیط باز زندان کار می کنند و کشاورزی می کنند و غیره، و فقط شب به زندان می گردند.”

براساس مقرارات بین المللی در مورد زندانیها که ایران برخی از آن‌ها را پذیرفته و براساس آیین نامه زندانها، زندانهای ایران باید دارای استانداردهایی باشند که زندانی علاوه بر تحمل زندان به عنوان مجازات، مورد درمان هم قرار بگیرد.

محمد مصطفایی وکیل دادگستری که مدتی است در نروژ اقامت دارد، درتوضیح این موضوع می گوید:“زندان باید مثل یک بیمارستان از تجهیزات باکیفیتی برخوردار باشد و هرزندانی باید از جمله به روانشناس، تعلیم وتربیت دسترسی داشته باشد و این از حقوقی است که برای زندانی در نظر گرفته شده و مجلس هم سالانه بودجه بسیار کلانی را برای این قسمت تعیین می کند و حتی اگر سازمان زندانها بودجه ای را برای این قسمت یعنی درمان و بهداشت و تعلیم وتربیت تقاضا کند مجلس کوتاهی می کند، ولی متاسفانه بودجه هایی که داده می شود، ظاهراً صرف امکانات بهداشتی و درمانی و غیره نمی شود.”

آقای مصطفایی در ادامه بر تفاوت وضعیت زندانیان عادی و سیاسی در زندانهای ایران اشاره دارد ومی گوید: “زندانهای عادی زیر نظر اداره زندانها هستند ولی زندانی های سیاسی و امنیتی برخلاف نظر رییس سازمانها زیر نظر این سازمان نیستند. آنها زیر نظر وزارت اطلاعات و دستگاه امنیتی هستند. بعنوان نمونه اگر نام یک زندانی سیاسی به کامپیوتر زندانها و یا سازمان زندانها داده شود، هیچ اطلاع و نام نشان و اثری از او نیست ولی اگر نام یک زندانی عادی داده شود، بلافاصله مشخصات کامل و محل زندان او روشن می شود.”

محمد مصطفایی درادامه می افزاید: “وزارت اطلاعات و دستگاههای امنیت زندانیان سیاسی را بصورت مجزا و خارج از حیطه سازمان زندانها نگهداشته و بر آنها تسلط دارند و در آنجاست که تمام فشارهای روحی و روانی و شکنجه های فیزیکی بر زندانیان وارد می شود. محرومیت زندانیان سیاسی از تمام حق و حقوق انسانی هم از همانجا شروع می شود.”

گزارش از شیرین فامیلی

بیانیه کنگره دموکراسی خواهان سبز ایران در حمایت از آیت الله کاظمینی بروجردی،‎ ‎حشمت الله ‏طبرزدی و سایر زندانیان سیاسی

2011-08-11T16:53:00.001+01:00

کنگره دموکراسی خواهان سبز ایران: حاکمان مستبد رژیم اسلامی، در گذشته و حال، پیوسته بر این نکته پافشاری نموده اند که به معیارهای انسانی و حقوق بشر وفادار بوده و در رعایت ضوابط حقوقی زندانیان کوتاهی نکرده و در برخی موارد مدعی شده اند که در این زمینه از برترین رتبه در میان کشورهای جهان برخوردارند. همچنین در مواردی با گستاخی آشکار وجود زندانیان سیاسی و عقیدتی را تکذیب کرده اند. مثال آشکار آن، سخنان گزاف و بیهوده محمد جواد اردشیر لاریجانی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه ایران است که در نشست سال جاری شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد مدعی شد در کارنامه حقوق بشری ایران «هیچ تنش و نکته ای» وجود ندارد. این ادعای مضحک سران نظام نشان از وقاحت افرادی دارد که برای حفظ قدرت خود، تمام روشهای ماکیاولیستی را به کار می بندند.

زندانی کردن صدها نفر از برجسته ترین فعالان سیاسی و مدنی در 2 سال اخیر بدون هرگونه توجیه قانونی و همچنین حصر آقایان موسوی، کروبی و همسرانشان، نمونه روشنی از بی توجهی حاکمان جمهوری اسلامی نسبت به مسئله قانون و رعایت موازین انسانی است. حبس بدون توجیه سران جنبشهای دانشجویی، کارگری، معلمان و فعالان حقوق زن در سالهای قبل و بعد از کودتای 88 شاهد دیگری بر این ادعاست که مسئولان جمهوری اسلامی چه بی مایه سخن رانده و چه بی پروا از پذیرش مسئولیت رفتارهای ضد انسانی خود طفره می روند.

همانگونه که اشاره رفت سران حاکمیت در انکار و تکذیب واقعیتهای مربوط به زندانیان سیاسی فعالیت مداوم داشته و در موارد بیشمار اصل وجود زندانیان سیاسی و عقیدتی را تکذیب نموده اند. آنها پیوسته برای مجرمین سیاسی جرائمی معادل با اعمال جنایی و جنحه و جنایت و فتنه می تراشند تا بدین سبب هم وجود زندانیان سیاسی و فکری را منکر شوند و هم اینکه اسباب صدورآسانتر حکم علیه این افراد را به راحتی مهیا سازند. اقدام علیه امنیت ملی سر فصل اکثر اتهاماتی است که دائما علیه فعالان سیاسی و مدنی در نظر گرفته شده و علاقه مندان به فعالیت در حوزه های سیاسی –اجتماعی و فرهنگی را در سالهای گذشته نشانه رفته است.

آیت الله کاظمینی بروجردی هم اینک در آستانه پنجاه و پنجمین بهار عمر خود به مدت 5 سال است که در اسارت حاکمیت جور قرار گرفته است. زندانی کردن این عالم حوزه دیانت و فقاهت تنها به این دلیل است که برداشت فقهی و دگرگونه ای از معارف دینی و شریعت اسلام دارد. آیت الله بروجردی فقیهی است که به قرائت رسمی حکومت از دین تن نداده و با آلوده شدن دین به قدرت سیاسی به مخالفت بر خاسته است. او بر استقلال دین از عرصه حکومت و زمامداری پای فشرده و هم اینک تاوان اندیشه مستقل خود را می پردازد. شرایط نامطلوب جسمی او ایجاب می کند که هر چه سریعتر از زندان آزاد گشته و به امور درمانی اش رسیدگی شود.

حشمت الله طبرزدی از رزمندگان جنگ ایران و عراق است که به مدت 8 سال بر مردم ایران تحمیل گردید. او در طی 2 دهه گذشته پیوسته صدای رسایی در مبارزه با جور و فساد و انحراف حاکمان بوده و به همین دلیل بارها راهی زندان شده است. اولین بار در اوایل دهه 70 با شکایت رئیس وقت بنیاد جانبازان که خود از اقطاب رانت خواری و از مفسدین ویژه اقتصادی کشور به شمار می آید، راهی زندان شد. به تناسب شرایط و در هر برهه ای از زمان که حکومت از فعالیتهای مدنی مردم و خصوصا جوانان در هراس بوده است طبرزدی دستگیر شده و حبسهای طولانی را تحمل کرده است. دلیل ترس حکام از او به دلیل نفوذ کلامش در بخشهایی از جوانان بوده است. در حال حاضر وی با تحمل سالها زندان و شرایط سخت در شرایط وخیم جسمی قرار دارد به طوری که جانش در معرض خطر جدی قرار گرفته است.

کنگره دموکراسی خواهان سبز ایران به سران جمهوری اسلامی یادآور می شود که بار مسئولیت و سلامت این زندانیان به دوش آنان بوده و نسبت به شرایط آنان باید پاسخگو باشند. ضروری است که این افراد و سایر زندانیان سیاسی که هیچ گناهی جز داشتن درد ملت و کشور را ندارند آزاد شوند. کنگره خود را موظف می داند که تمام توان خود را برای دفاع از حقوق آنان، بکار گیرد.

زنده باد ایران، همگام برای دموکراسی

کنگره دموکراسی خواهان سبز ایران

14 مرداد ماه 1390 خورشیدی

درخواست عفو بین الملل برای آزادی و رسیدگی به وضعیت 9 زندانی سیاسی و عقیدتی

2011-08-04T18:25:00.000+01:00

دست کم نه زندانی ایرانی با وجودوخامت حالشان و داشتن مشکلات پزشکی جدی همچنان زندانی شده اند: محمدصادق کبودوند، عیسیسحرخیز، آیت الله بروجردی، زهرا جباری، کوروش کوهکن، حسین رونقی ملکی، احمد زید آبادی،سعید متین پور، حشمت الله طبرزدی.

سازمان عفر بین الملل ضمن اعلام این خبر درخواستکرد:

این زندانیان که هریک بدلیل تلاشهای صلج طلبانهشان در راه دستیابی به حق آزادی بیان، تجمعات، جلسات و عقیده حصر شده اند باید به سرعتو بدون قید و شرط آزاد گردند

همچنین در این گزارش ذکر شده است:

آیت الله بروجردی، چهره مذهبی 53 ساله ایران کهاز جدایی دین از سیاست دفاع می کند، در مرداد 1386 (آگوست 2007) به یک سال حبس در تهرانو ده سال حبس در تبعید در زندان یزد محکوم شد و علاوه بر این خلع لباس شده و خانه واموالش مصادره گردید. آیت الله بروجردی از بسیاری از بیماری ها همچون پارکینسون، دیابت، فشار خون بالا و مشکلات قلبی وکلیوی رنج می برد. در شهریور 1387(سپتامبر 2008)، پزشکان وی چندین بار به مقامات قضایینامه نوشتند و آنها را از مشکلات اورژانسی پزشکی این بیمار و نیاز به معالجه فوری درخارج از زندان آگاه کردند. لیکن توصیه آنها نادیده گرفته شد. او در مرداد 1388 (آگوست2009) به زندان اوین برگردانده شد و در حبس باقی ماند. بر طبق گزارش ها، در 8 اسفند 1390 (27 فوریه 2011) آیتالله بروجردی در زندان اوین توسط ماموران زندانمورد حمله و ضرب و شتم قرار گرفت و ریش او توسط ماموران زندان تراشیده شد. گزارشهایاخیر حاکی از این است که آیت الله بروجردی بینایی یک چشمش را از دست داده است و هنوزبه او اجازه خروج از زندان برای دریافت مداوای پزشکی داده نشده است.

متن بیانیه کامل به زبان انگلیسی:

http://www.amnesty.org/en/library/asset/MDE13/072/2011/en/c51fd43c-2268-4c90-9cd1-8b38adf254e5/mde130722011en.html

به مناسبت پنجاه و چهارمین زادروز آقای سید حسین کاظمینی بروجردی

2011-08-01T09:01:00.000+01:00

فعالین حقوق بشر و دموکراسی در ایران: آقای سید حسین کاظمینی بروجردی در حالی پنجاه و چهارمین بهار عمرش را آغاز می کند که از نظر جسمی و سلامتی در وضعیت بحرانی قرار دارد. این روحانی آزاد اندیش و مخالف ولایت فقیه 5 سال است که در زندان به دور از خانواده و عزیزان، تحت انواع شکنجه های روحی و جسمی قرار دارد.

رژیم ولایت فقیه از این روحانی سازش ناپذیر به شدت بیم دارد و او را یکی از جدی ترین دشمنان خویش می داند چرا که او ریشه اصلی استبداد را نشانه گرفته است و بیش از بیست سال است که این مبارز مردمی و دگر اندیش، هوشمندانه به مبارزه و تلاش برعلیه استبداد و استحمار ملت به نام دین پرداخته و شجاعانه بر مواضعش اصرار ورزیده است، فلذا به علت فعالیتهای مستقل و افشاگرانه اش در برگزاری سخنرانی ها و نوشتن مقالات متعدد در اعتراض به استفاده ابزاری از دین توسط روحانیون دولتی، هماره تحت پیگرد و اذیت و آزار وزارت اطلاعات و دادگاه ویژه روحانیت قرار داشت.

در سالهای 1374 و 1379 به طورغیر قانونی بازداشت و تحت شكنجه های طاقت فرسا قرار گرفت، ولي متاسفانه اخبار مربوطه به علت بایکوت رسانه ای حاکم بر ايران، بازتاب خبری پیدا نکرد.

در سال 1385 نیز به جرم اعتراض آشکار به بی عدالتی ها، تبعیض ها و همچنین مخالفت با سوء استفاده از دین برای مشروعیت دادن به حکومت استبدادی ولایت فقیه، طی یک حمله وحشیانه و همه جانبه از جانب حکومت به همراه بسیاری از یارانش بازداشت گردید. ایشان بدون حق داشتن وکیل مستقل ، در یک دادگاه فرمایشی و غیرعلنی محاکمه گردید و به یازده سال حبس محکوم شد. آقای بروجردی در مدت 5 سال که از اسارتش می گذرد حتی یک ساعت مرخصی نیز نداشته است. با وجود همه رنجها و سختی های وارده در طول مدت بازداشت، ایشان از درون زندان به هر شیوه ممکن به افشاگری علیه استبداد دینی در نقض آشكار و گسترده حقوق بشر در ایران و سایر کشورها شجاعانه تلاش نموده است.اینک در حالی ولادت این مبارز آزادیخواه را گرامی می داریم که سلامتی و جوانی و زندگی پر بار اما پررنجش برای پيگيري مطالبات به حق مردم تحت ستم ایران، در شرف نابودی کامل قرار دارد و در این مبارزه نفسگیر با استبداد، والدینش به قتل رسیده، خانواده اش فروپاشیده و اموالش مصادره گرديده اند. امید است به زودی شاهد نابودی استبداد و رهایی ملت ایران از شر استبداد نعلین باشیم.

آمریکا و حکومت های دینی – ایران و عراق

2011-07-14T18:29:00.000+01:00

سرمقاله کریستین ساینس مانیتور

روز: رهبران انتخابی عراق در حال حرکت به سمت یک حکومت روحانی هستند،در حالیکه در ایران یک روحانی شیعه برجسته، که خواستار یک حکومت سکولار است، در زندان به سر می برد.

سنی های القاعده و حاکمان شیعه ایران، علی رغم تفاوت در نوع اسلام آنها، در یک چیز مشترک اند. آنها هر دو به حکومت دینی یا حاکمیت روحانیون مسلمان معتقدند. تلاش آنها برای تحمیل دین سالاری سیاسی بنیان بحث مسلمانان در مورد دموکراسی را تشکیل می دهد.

در حالیکه نیروهای آمریکا برای خروج از عراق آماده می شوند، ایران حمایت خود را از حملات علیه سربازان آمریکایی شدت بخشیده است. ماه ژوئن از حیث تلفات وارده بر سربازان آمریکایی ظرف دو سال اخیر بی سابقه بوده است.

حملات اخیر به سربازان آمریکایی با سلاح های تامین شده توسط ایران انجام شده است. چنین چیزی، اگر دولت منتخب عراق به سمت دولتی اسلامی نظیر الگوی ایران حرکت نمی کرد، میسر نمی بود.

نوری المالکی، نخست وزیر عراق، برای اینکه در قدرت باقی بماند باید بر حمایت روحانی شیعه مقتدی الصدر که هم پیمان ایران است اتکا کند. از آن گذشته آقای المالکی اخیرا مرجعیت حزب خود، الدعوه، را از روحانی عالی مقام شیعه عراق، آیت الله سیستانی، که به جدایی دین از سیاست معتقد است، دور کرده است.

المالکی اکنون خط دینی خود را از آیت الله محمود هاشمی شاهرودی می گیرد؛ روحانی متولد عراق که در ایران است و از نظریه ولایت فقیه حمایت می کند.

اگر اکثریت شیعه عراق، بخصوص آیت الله سیستانی، خط قاطعی میان مسجد و دولت ترسیم نکنند، عراق می تواند دموکراسی نوپای خود را از دست بدهد. ایران در این میان برنده خواهد شد و خروج نیروهای آمریکا از عراق هم مشکل تر از پیش خواهد شد.

ایران ولی که اکنون سه دهه است تحت حکومت روحانیون قرار دارد اخیرا با مخالفت های مردمی مواجه شده و روحانیون حاکم حتی خشونت بیشتری در سرکوب اعتراضات خیابانی و دسترسی اینترنتی از خود نشان دادهاند.

هرچند آنچه به جنبش سبز معروف است درحال حاضر خفته به نظر می رسد، ولی نبرد شدیدی در بالاترین مراتب روحانیت در مورد درست بودن نظریه ولایت فقیه در جریان است.

بسیاری از روحانیون همین حالا هم مشروعیت آیت الله خامنه ای، رهبر ایران و نماینده پیغمبر مسلمانان را به چالش کشیده اند. یکی از این چالش های غیر متعارف از سوی آیت الله حسین کاظمینی بروجردی مطرح شده است. او علنا حکومت شیعه را رد و از دولت سکولار دفاع کرده است.

این موضع آقای بروجردی توضیح می دهد که چرا وی از سال 2006 در زندان است و در بدترین شرایط سلامتی و جسمی قرار دارد. او 30 اتهام دیگر نیز دارد، از جمله "جنگ با خدا".

او، قبل از دستگیری در محلات فقیر نشین تهران موعظه می کرده است. وی گفته است: "دین اسلام دین مداراست تا حدی که قرآن به ما می گوید در دین اکراه نیست." او به یک گروه غربی گفت: "اسلام واقعی از سیاست مبراست."

بسیاری از مدافعان حقوق بشر در غرب خواهان آزادی بروجردی هستند. افکار او بزرگترین تهدید برای حاکمان ایران به شمار می آید؛ همانطور که افکار سیستانی در مورد دولت سکولار مشروعیت حزب حاکم عراق را زیر سئوال می برد.

ایده ها در خاورمیانه مهم هستند؛ از همه مهمتر این ایده که دین امری فردی است که باید با قلب به دست آید نه با سلاح.

نگرانی ها نسبت به وضعیت حاد جسمانی آقای بروجردی افزایش می یابد

2011-06-28T12:29:00.000+01:00

فعالین حقوق بشر و دموکراسی در ایران:

بنا به گزارش دریافتی ، آقای بروجردی زندانی آزادیخواه و مخالف ولایت فقیه در اثر وضعیت نامناسب زندان اوین و تشدید فشارهای روحی و جسمی، در شرایط ناگواری به سر می برد.

پیش از این شبکیه ی چشم وی در اثر پاشیدن سم به چهره اش، دچار آسیب جدی شده بود و اکنون یکی از چشمانش در آستانه نابینایی کامل قرار گرفته است. عدم رسیدگی پزشکی به نارسایی قلبی ایشان که در دوران زندان به آن دچار شده، سبب بروز تورم در پاهایش گردیده و تعادل وی در راه رفتن و ایستادن را با مشکل جدی مواجه نموده است .

آقای بروجردی که صرفا بخاطر عقاید صلح طلبانه اش پنجمین سال محکومیت 11 ساله اش را در زندان اوین سپری می کند، تا کنون در اثر شکنجه و آزار و شرایط غیرانسانی زندان دچار انواع بیماری ها گردیده است.

علیرغم درخواست ها و پیگیری های مکرر خانواده و مجامع بین المللی مدافع حقوق بشر، وی از حق داشتن وکیل و برخورداری از هر گونه امکانات درمانی محروم می باشد و تا کنون با درخواست مرخصی درمانی ایشان حتی برای یک ساعت هم مخالفت شده است.

خانواده و نزدیکان ایشان ضمن ابراز نگرانی شدید نسبت به جان این زندانی عقیدتی سیاسی، از کلیه مدافعان حقوق بشر خواستار رسیدگی عاجل به وضعیت بحرانی و انتشار اخبار این زندانی در مجامع جهانی شده اند.